Aktualności

DOP i DOTP to dwa najpopularniejsze plastyfikatory w przemyśle, o podobnych nazwach, ale znaczących różnicach we właściwościach i scenariuszach zastosowań. Ten artykuł pomoże Ci wyjaśnić różnice między strukturami chemicznymi, charakterystyką działania, przyjaznością dla środowiska i praktycznymi zastosowaniami. Niezależnie od tego, czy chodzi o zakup i wybór produktów, czy referencje techniczne, możesz mieć jasne zrozumienie. Głęboka interpretacja: Czy naprawdę rozumiesz różnicę między plastyfikatorem DOP i DOTP? W przemyśle przetwórstwa tworzyw sztucznych, zwłaszcza przy produkcji wyrobów z polichlorku winylu (PVC), plastyfikatory są niezbędnymi i ważnymi dodatkami. Może zwiększyć elastyczność, przetwarzalność i miękkość materiałów. Wśród wielu rodzajów plastyfikatorów DOP i DOTP to dwa powszechnie wymieniane materiały. Chociaż różnią się one tylko jednym słowem i często są używane do celów porównawczych, a nawet zastępczych, różnią się między sobą w istocie chemicznej, działaniu i cechach środowiskowych. Dzisiaj szczegółowo omówimy różnice między tymi dwoma. 1. Różne tożsamości: począwszy od struktury chemicznej Chociaż wzory cząsteczkowe DOP i DOTP to C ₂₄ H ∝₈ O ₄, a ich masy cząsteczkowe są prawie takie same, ich układ atomowy jest zupełnie inny, co decyduje o ich zasadniczych różnicach we właściwościach. DOP (ftalan dioktylu), znany również jako ftalan di(2-etyloheksylu), otrzymywany jest w wyniku estryfikacji kwasu ftalowego 2-etyloheksanolem. Jego struktura opiera się na kwasie ftalowym i należy do plastyfikatorów estrów ftalowych. W temperaturze pokojowej jest bezbarwną oleistą cieczą o specyficznym zapachu i jest nierozpuszczalna w wodzie. DOTP (tereftalan dioktylu), znany również jako tereftalan di(2-etyloheksylu), powstaje w reakcji kwasu tereftalowego z 2-etyloheksanolem. Jego struktura opiera się na kwasie tereftalowym. Zwykle ma postać bezbarwnej do bladożółtej przezroczystej oleistej cieczy, również nierozpuszczalnej w wodzie, ale o lekkim, specjalnym zapachu lub bez zapachu. Mówiąc najprościej, są jak „bliźniaki”, ale mają bardzo różne osobowości: DOP to struktura „orto”, podczas gdy DOTP to struktura „para”. Ta różnica strukturalna bezpośrednio prowadzi do ich zróżnicowania w działaniu. 2, Różnice w wydajności: od izolacji elektrycznej po odporność na temperaturę Pod względem specyficznych właściwości fizycznych i chemicznych DOTP wykazuje wiele cech, które przewyższają tradycyjny DOP, co jest również ważnym powodem, dla którego uważa się go za ulepszony substytut DOP. 1. Wydajność izolacji elektrycznej Zalety DOTP są bardzo oczywiste w dziedzinach takich jak przewody i kable, które wymagają wysokich parametrów elektrycznych. Rezystywność skrośna DOTP jest około 10-20 razy większa niż DOP. Oznacza to, że produkty z PVC wykorzystujące DOTP jako plastyfikator mają lepsze właściwości izolacji elektrycznej, szczególnie odpowiednie dla materiałów kablowych z PVC, które wymagają wysokiej izolacji. 2. Odporność na ciepło i zmienność Odporność cieplna DOTP jest lepsza niż DOP. Temperatura wrzenia DOTP wynosi około 400°C, a temperatura zapłonu około 210°C, natomiast temperatura wrzenia DOP wynosi około 386°C, a temperatura zapłonu około 190°C (niektóre dane mówią o około 405°F i 207°C). Wyższa temperatura zapłonu i temperatura wrzenia oznaczają, że DOTP jest trudniej odparować podczas przetwarzania lub stosowania w wysokiej temperaturze. Dlatego DOTP może w pełni spełnić wymagania dotyczące odporności temperaturowej przewodów i kabli, co czyni go idealnym wyborem do produkcji materiałów kablowych o odporności temperaturowej 70 ℃. 3. Odporność na zimno oraz niska czułość i miękkość Elastyczność materiałów ma kluczowe znaczenie w środowiskach o niskiej temperaturze. Temperatura krzepnięcia DOTP wynosi około -48 ℃, podczas gdy DOP około -50 ℃, przy czym oba parametry działają bardzo dobrze. Odpowiednie materiały wskazują, że ze względu na liniową strukturę molekularną DOTP podobną do niektórych plastyfikatorów odpornych na zimno, jego odporność na zimno jest również dobra, nawet lepsza niż w przypadku tradycyjnego DOP. 4. Wysuwalność i trwałość Kiedy produkty z tworzyw sztucznych wejdą w kontakt z olejem, wodą lub wodą z mydłem, plastyfikatory mogą zostać „wyekstrahowane” i spowodować twardnienie produktów. DOTP wykazuje pod tym względem doskonałe właściwości, dobrą odporność na ekstrakcję i wodę mydlaną, co świadczy o doskonałej trwałości produktów. 3. Ochrona środowiska i bezpieczeństwo: kto jest prawdziwym „zielonym” plastyfikatorem? Może to być najbardziej istotna różnica między DOP i DOTP, a także główna siła napędowa transformacji branży w ostatnich latach. DOP należy do plastyfikatorów na bazie estrów ftalanowych. Badania naukowe pokazują, że niektóre substancje ftalowe (takie jak DEHP) mogą stwarzać potencjalne ryzyko dla zdrowia ludzkiego. Na przykład niewielka ilość wdychana może powodować duszność, duża ilość może mieć wpływ na układ centralny, a nawet wpływa na rozwój płodu. Dlatego kraje rozwinięte, takie jak Europa i Stany Zjednoczone, surowo ograniczają stosowanie sześciu (6p) lub szesnastu (16p) plastyfikatorów ftalanowych, takich jak DOP, w zabawkach, wyrobach medycznych i materiałach przeznaczonych do kontaktu z żywnością. . Nie znajduje się na liście plastyfikatorów o-benzenu objętych ograniczeniami Unii Europejskiej i jest uznawany za plastyfikator przyjazny dla środowiska. Dla przedsiębiorstw nastawionych na eksport, które chcą przełamać unijne „bariery środowiskowe”, DOTP jest idealną alternatywą dla DOP. 4, Pole zastosowania: pokaż swoje umiejętności Ze względu na różnicę w wydajności, ich zastosowanie jest również inne. Zastosowanie DOP: jako tradycyjny, ogólny plastyfikator, DOP ma szerokie zastosowanie. Ma dobrą kompatybilność z większością żywic syntetycznych i gumy. Stosowany jest głównie do przetwarzania żywicy PCV, produkcji sztucznej skóry, folii rolniczej, materiałów opakowaniowych itp. Zastosowanie DOTP: dzięki doskonałej wydajności elektrycznej i odporności na ciepło, zastosowanie DOTP jest bardziej ukierunkowane: - drut i kabel: Jest to podstawowy obszar zastosowań DOTP, szczególnie w przypadku powłok kabli i materiałów izolacyjnych, które wymagają odporności na temperaturę 70 ℃. -Wnętrze samochodu: DOTP jest stosowany w produktach z PVC w samochodach i może skutecznie rozwiązać problem „zaparowania” szyb samochodowych w wyniku ulatniania się plastyfikatora. -Wysokiej jakości produkty: ze względu na dobrą odporność na migrację i trwałość, stosuje się go również w wysokiej jakości farbach do mebli, smarach do instrumentów precyzyjnych, workach do przechowywania plazmy i innych bardzo wymagających dziedzinach. -Ogólne produkty miękkie: można go również stosować do sztucznej skóry, folii, węża, taśmy uszczelniającej itp., zastępując DOP w celu poprawy jakości produktu. Streszczenie Ogólnie rzecz biorąc, chociaż nazwy DOP i DOTP są podobne, pod względem wydajności, DOTP jest lepszy od tradycyjnego DOP pod względem odporności cieplnej, izolacji elektrycznej i odporności na ekstrakcję; Pod względem ochrony środowiska DOTP jest plastyfikatorem przyjaznym dla środowiska, który może spełniać wymagania międzynarodowych przepisów dotyczących ochrony środowiska, takich jak Unia Europejska, podczas gdy DOP napotyka coraz więcej ograniczeń w stosowaniu; W wymiarze ekonomicznym, wraz z postępem technologicznym, cena DOTP stopniowo zbliża się do ceny DOP, a jego przewaga kosztowa jest coraz bardziej widoczna, co jest również ważnym powodem, dla którego stał się preferowaną alternatywą dla DOP. Wraz z rosnącą światową uwagą na ekologiczną chemię i materiały przyjazne dla środowiska, DOTP, plastyfikator o doskonałych parametrach i przyjazności dla środowiska, będzie w przyszłości odgrywał ważniejszą rolę w przemyśle przetwórstwa tworzyw sztucznych. Dla przedsiębiorstw, zgodnie z pozycją rynkową i wymaganiami dotyczącymi wydajności produktów końcowych, naukowy wybór DOP lub DOTP jest nie tylko spełnieniem potrzeb przepisów, ale także kluczem do zwiększenia konkurencyjności produktu.

W sierpniu na rynek żywicy w formie pasty PCW wpływały sezonowe prace konserwacyjne w branży rękawic na późniejszym etapie łańcucha dostaw, słaby popyt użytkowników końcowych na materiały masowe oraz duża podaż rynkowa. Krótkoterminowe warunki rynkowe były pod presją, a handel był powolny. Po zakończeniu konserwacji, ożywieniu popytu i uwolnieniu korzyści eksportowych do końca trzeciego kwartału oczekuje się, że w czwartym kwartale na rynku nastąpi stopniowe ożywienie. Wraz ze zbliżaniem się sierpnia sieć producentów żywicy w postaci pasty PCW wchodzi w sezonowy cykl dostosowawczy, rozpoczynając stopniową zmianę w krajobrazie rynkowym. Dalszy przemysł rękawic z PCW wkracza w tradycyjną konserwację poza sezonem, przy utrzymującym się osłabieniu ze strony zapotrzebowania użytkowników końcowych na surowce. Po gwałtownym wzroście cen w pierwszej połowie roku, segment wydobycia żywicy w postaci pasty PCW znajduje się obecnie w fazie wysokiego impasu, charakteryzującego się powolnym transakcjami w przypadku drogich dostaw i stopniowym spadkiem cen. Ogólnie rzecz biorąc, zarówno podaż, jak i popyt na rynku znajdują się pod presją i nie występują żadne istotne krótkoterminowe czynniki pozytywne, co prowadzi do utrzymującej się słabej tendencji rynkowej. 1. Rękawice z PVC wkraczają w szczytowy sezon konserwacji, a zapotrzebowanie na surowce stale spada Z punktu widzenia sezonowości branży, trzeci kwartał to tradycyjny okres konserwacji dla krajowego przemysłu rękawic z PVC. Od końca drugiego do trzeciego kwartału utrzymująca się wysoka temperatura w połączeniu z pozasezonową charakterystyką branży stale zmniejszała obciążenie operacyjne zakładów przemysłowych. Większość przedsiębiorstw produkujących rękawice planuje przeprowadzić konserwację zakładów od połowy do końca sierpnia. Z danych monitoringowych wynika, że ​​na początku tego miesiąca stopień wykorzystania mocy produkcyjnych krajowego przemysłu rękawiczek z PCW wyniósł zaledwie 41,21%. Wraz z późniejszym wdrożeniem planów konserwacji, stopa operacyjna branży może jeszcze bardziej spaść. Patrząc wstecz na pierwszą połowę 2026 roku, branża rękawiczek z PCW wykazywała znaczne wahania w działalności produkcyjnej. W pierwszym kwartale skoncentrowane uruchomienie zamówień eksportowych w branży napędzało produkcję przedsiębiorstw, jednocześnie zwiększając poziom zapasów wyrobów gotowych. W połowie kwietnia, pod wpływem amerykańskiej polityki „wzajemnych ceł”, presja na zapasy w branży gwałtownie wzrosła, a poziom zapasów w niektórych przedsiębiorstwach osiągnął 2-3 razy poziom normalny, a wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych w branży spadł kiedyś do najniższego poziomu 21,5%. Polityka taryfowa uległa ostatnio marginalnie korzystnym dostosowaniom, zapewniając wsparcie dla eksportu przemysłu. Począwszy od 24 lipca 2026 r. Stany Zjednoczone obniżyły dodatkowe cła nałożone na rękawice z PCW pochodzące z Chin, przy jednolicie obniżonej stawce podatku do 12,5%, co odpowiada stawkom podatkowym głównych zagranicznych konkurentów, takich jak Wietnam. To znacząco przywróciło konkurencyjność krajowego eksportu rękawic z PVC. Pomimo niepewności co do przyszłej polityki taryfowej, branża ogólnie przewiduje, że eksport do Stanów Zjednoczonych i Japonii utrzyma się na stabilnym poziomie w 2026 r. Rozwój rynków wschodzących i zastosowań w wyspecjalizowanych dziedzinach stanie się nowymi czynnikami wzrostu dla branży, a oczekuje się, że roczny wolumen eksportu przemysłu osiągnie niewielki wzrost na poziomie 3–5%. Strona popytowa została przeniesiona na rynek surowcowy. Obecnie przedsiębiorstwa produkujące rękawiczki zajmują się głównie uzupełnianiem zapasów w celu zaspokojenia sztywnego popytu, a nastroje na rynku są bardzo ostrożne. W kontekście niepełnego oczyszczenia zapasów wyrobów gotowych i stale spadających wskaźników operacyjnych zakładów, tempo zakupów żywicy EPVC przez przedsiębiorstwa znacznie spadło. Efekt spadku popytu ze strony użytkowników końcowych przenosi się na wyższy poziom, bezpośrednio tłumiąc trend cen rynkowych żywicy w postaci pasty PCV. II. Podaż żywicy w postaci pasty PCV jest duża, ale transakcje o wysokich cenach są powolne, co prowadzi do rozluźnienia sytuacji na rynku Żywica w paście PCW, jako główny surowiec do produkcji rękawic z PCW, obecnie charakteryzuje się typowym wzorcem „wysokiej ceny, ale niskiego popytu” na rynku. Obecnie ogólny stopień wykorzystania mocy produkcyjnych w branży pozostaje stosunkowo wysoki i wynosi 72,71%, przy dużej podaży na rynku i braku wyraźnych oznak spadku; jednakże skoncentrowana konserwacja branży rękawic na późniejszym etapie łańcucha dostaw doprowadziła do ciągłego osłabienia sztywnego popytu, stopniowo uwydatniając niedopasowanie między podażą a popytem, ​​a sytuacja na rynku staje się coraz gorsza. Jeśli chodzi o ceny, ogólny rynek żywicy w postaci pasty PCW w Jiangsu jest stabilny, choć nieco słaby, a transakcje rynkowe napędzane są głównie sztywnym popytem. Jeśli chodzi o ceny poszczególnych kategorii produktów, wycena materiału na rękawice metodą mikrozawiesiny wynosi 6900-7200 juanów/tonę, wycena materiału sypkiego metodą mikrozawiesiny wynosi 6900-7300 juanów/tonę, a wycena materiału sypkiego metodą emulsji nasiennej wynosi 6150-6650 juanów/tonę. Rzeczywiste ceny transakcyjne często wymagają indywidualnych negocjacji. Według opinii branży trudności w zawieraniu transakcji na drogie towary stały się normalnym zjawiskiem w tej branży. Wyraźna jest mentalność dalszych użytkowników końcowych, zgodnie z którą „kupuje się, gdy ceny rosną, a nie kupuje, gdy ceny spadają”, co prowadzi do małej ogólnej skłonności do zakupów i ponurej atmosfery handlowej na rynku. Strona podażowa w dalszym ciągu uwalnia coraz większe moce produkcyjne, co jeszcze bardziej zwiększa presję na podaż i popyt na rynku. W tym miesiącu zakończyła się konserwacja sprzętu Junzhenga w Mongolii Wewnętrznej i pomyślnie uruchomiono dodatkowe 15 000 ton mocy produkcyjnych. Jest mało prawdopodobne, aby krótkotrwała duża podaż na rynku uległa odwróceniu. Oprócz materiałów na rękawice popyt dalszych użytkowników końcowych na materiały sypkie również jest niewielki. Ze względu na podwójny wpływ wysokich temperatur i powolnego zużycia przez użytkowników końcowych, tradycyjne przedsiębiorstwa wytwarzające dalsze produkty, takie jak sztuczna skóra, tapety i zabawki, utrzymywały niskie wskaźniki operacyjne, znacznie zmniejszając swoją zdolność zużycia żywicy w postaci pasty PCV. Podwójne osłabienie popytu na rękawice z żywicy w postaci pasty PCW i materiały sypkie w postaci pasty PCW w postaci żywicy jeszcze bardziej pogłębiło brak równowagi pomiędzy podażą i popytem na rynku żywicy w postaci pasty PCW. Ogólnie rzecz biorąc, obecny rynek żywic w postaci pasty PVC charakteryzuje się stabilną stroną podaży na wysokim poziomie i kompleksowym spadkiem po stronie popytu. Na rynku brakuje skutecznego pozytywnego wsparcia, a krótkoterminowa presja cenowa i spadkowa tendencja rynkowa mogą się utrzymywać. III. Przewidywanie przyszłego rynku W perspektywie krótkoterminowej okres od połowy do końca sierpnia będzie okresem szczytowego sezonu konserwacyjnego w branży rękawic z PCW. Oczekuje się, że stopień wykorzystania mocy produkcyjnych w branży spadnie do około 38%, co doprowadzi do dalszego spadku zapotrzebowania na żywicę w postaci pasty PCW. Jednocześnie, ze względu na niskie zapotrzebowanie na końcowych terminalach żywicy w postaci pasty PCW w okresie poza sezonem charakteryzującym się wysokimi temperaturami, jest mało prawdopodobne, aby w krótkim okresie nastąpiło odbicie tempa pracy. Struktura branżowa, charakteryzująca się sztywnymi zakupami surowców i ogólnym wahaniem na rynku, pozostaje nienaruszona, stale tłumiąc trend cenowy żywicy w postaci pasty. W perspektywie średnioterminowej, po ustąpieniu wysokich temperatur pod koniec trzeciego kwartału i zakończeniu scentralizowanej konserwacji przedsiębiorstw, oczekuje się, że obciążenie operacyjne branży rękawiczek z PCW będzie stale wzrastać. Zapotrzebowanie na uzupełnianie zapasów przez przedsiębiorstwa może zostać intensywnie rozbudzone, co spowoduje odbicie popytu na surowce. Na poziomie polityki Stany Zjednoczone obniżyły cło na rękawice PCV z Chin do 12,5%, co jest wartością na poziomie konkurencji zagranicznej, skutecznie przywracając konkurencyjność eksportową krajowego przemysłu i zapewniając gwarancję stabilnych zamówień eksportowych. W zasadzie ustalono nieznaczny trend wzrostowy na poziomie 3%-5% na cały rok, co będzie stanowić główne wsparcie dla ożywienia popytu na żywicę w postaci pasty PVC w czwartym kwartale.

Pod wpływem sytuacji geopolitycznej na Bliskim Wschodzie i niedoborów energii w niektórych północno-zachodnich regionach, przedsiębiorstwa z PCW na bazie polichlorku winylu i węglika wapnia na bazie etylenu sukcesywnie doświadczyły redukcji obciążenia. Od maja do lipca obciążenie operacyjne branży proszku PCW utrzymywało się na niskim poziomie, a na rynku występował niedobór spotowej żywicy do zawieszania Pvc SG3 i PVC SG8, ​​co skutkowało wzrostem cen i znaczącym wzrostem składki w porównaniu do PVC SG5. W miarę stopniowej ożywienia działalności niektórych przedsiębiorstw o ​​niskim obciążeniu i tymczasowej konwersji niektórych przedsiębiorstw, oczekuje się, że zakres premium PVC SG3 i PVC SG8 może w przyszłości się zawęzić. W okresie od maja do lipca produkcja znacznie spadła, a wzrosła premia PCW SG3 i żywicy PCW SG8 Ponieważ w marcu zaczął się ujawniać wpływ geopolityczny na Bliski Wschód, wolumen żeglugi w Cieśninie Ormuz zmalał, co wywiera presję na niektóre przedsiębiorstwa produkujące PCW na bazie etylenu, aby stawiły czoła niedoborom surowców i rosnącym kosztom. W niektórych zakładach produkujących proszek PCW na bazie etylenu zaczęto zmniejszać obciążenie i wyłączać je, a ogólny wskaźnik obciążenia operacyjnego w branży stopniowo spadał. W czerwcu wskaźnik obciążenia operacyjnego branży spadł do niskiego od lat poziomu; Chociaż niektóre przedsiębiorstwa produkujące żywicę PCW na bazie etylenu wznowiły swoje załadunki w lipcu ze względu na oczekiwane złagodzenie sytuacji geopolitycznej na Bliskim Wschodzie, nadal przeprowadzono wiele rutynowych prac konserwacyjnych. Dodatkowo oczekiwany wzrost kosztów energii elektrycznej w niektórych obszarach na początku lipca spowodował znaczny wzrost cen węglika wapnia, co znacząco zwiększyło presję kosztową na część przedsiębiorstw importujących węglik wapnia. W niektórych zakładach produkujących proszek PVC na bazie węglika wapnia również zaobserwowano zmniejszenie obciążenia. Dlatego też, choć przemysł wznowił produkcję w lipcu, poprawa była nadal ograniczona, a miesięczna produkcja pozostała stosunkowo niska w porównaniu do analogicznego okresu ubiegłego roku. Z różnych powodów firmy produkcyjne w okresie od maja do lipca znacząco ograniczyły produkcję, a zredukowanym wyposażeniem objęte zostały linie produkcyjne PVC SG3 lub PVC SG8, ​​co spowodowało zmniejszenie podaży PVC SG3 i PVC SG8 na rynku. Chociaż ogólny popyt krajowy od maja do lipca był stosunkowo słaby, w związku z ciągłym trawieniem na rynku 3 i 8 rodzajów towarów kasowych, na niektórych rynkach wystąpiła ograniczona podaż niektórych gatunków, a ceny również gwałtownie wzrosły. Biorąc za przykład rynek w Changzhou, odkąd w marcu zaczęły pojawiać się wpływy geopolityczne na Bliskim Wschodzie, różnica cen pomiędzy PVC SG3 i żywicą PVC SG8 w porównaniu z PVC SG5 stopniowo rosła z około 100 juanów/tonę przez większość czasu do około 350 juanów/tonę, przy powierzchni premium wynoszącej około 250 juanów/tonę. Premia za PCW SG3 i PCW SG8 może w przyszłości zostać zbieżna Wraz ze spadkiem cen węglika wapnia w połowie lipca poprawił się zintegrowany zysk brutto na chlorze alkalicznym i proszku PVC dla przedsiębiorstw zajmujących się ekstrakcją węglika wapnia. Strata stopniowo malała z około 500 juanów/tonę na początku lipca do około 100 juanów/tonę, a presja kosztowa znacznie się zmniejszyła w porównaniu z poprzednim okresem. Zapał do rozpoczęcia produkcji wzrósł w porównaniu do poprzedniego okresu. Pod koniec lipca niektóre przedsiębiorstwa, które we wczesnym okresie działały przy małych obciążeniach, zaczęły stopniowo zwiększać swoje obciążenie lub planowały je zwiększyć, a niektóre jednostki Typu 3 i Typu 8 zaczęły pracować częściej. Ponadto, ponieważ większość linii produkcyjnych przedsiębiorstw produkcyjnych może przełączać się między różnymi modelami, biorąc pod uwagę obecne marże składek PVC SG3 i PVC SG8, ​​jeśli przedsiębiorstwa będą produkować proszek PCW typu 3 i 8, dodatkowo zmniejszy to presję kosztową i zwiększy przychody ze sprzedaży. Dlatego od połowy lipca niektóre przedsiębiorstwa produkcyjne skorzystały z okazji wcześniejszych konserwacji i po przywróceniu sprzętu zaczęły przestawiać się na produkcję żywicy PVC SG3 i SG8. Niektóre inne przedsiębiorstwa, biorąc pod uwagę utrzymujące się wysokie stany magazynowe w obecnej branży oraz fakt, że większość towarów spotowych na rynku to proszek żywicy PCW SG5, również zaczęły rozważać dostosowanie niektórych linii produkcyjnych do przejścia na inne modele produktów, gdyż rynek PVC SG5 może znaleźć się pod znaczną presją w zakresie zapasów i sprzedaży w kolejnym trzecim i czwartym kwartale. Ogólnie rzecz biorąc, oczekuje się, że produkcja proszku PCV SG3 i żywicy PCW SG8 wzrośnie w przyszłości. W miarę jak nowo przekształcone przedsiębiorstwa stopniowo wprowadzają na rynek swoje produkty spot, oczekuje się, że zdolność premium typu 3 i typu 8 osłabnie, a różnica cen w porównaniu z PVC SG5 może się zmniejszyć. Należy jednak zauważyć, że w przypadku pogłębienia się lub utrzymania wpływów geopolitycznych na Bliskim Wschodzie przez dłuższy czas, wysokie ceny ropy naftowej mogą ponownie wywrzeć presję kosztową na niektóre przedsiębiorstwa produkujące PCW na bazie etylenu. Ponieważ PCW na bazie etylenu stanowi około 30% produkcji PCW SG3 i PCW SG8, ​​w przypadku ponownego powszechnego zmniejszenia zdolności produkcyjnej zakładów produkujących proszek PCW na bazie etylenu, wydajność premium proszku żywicy PCW SG3 i PVC SG8 może wzrosnąć.

Wstęp W pierwszej połowie roku krajowy eksport żywicy zawieszanej Pvc utrzymywał szybki wzrost, a wielkość eksportu proszku PCW wyniosła 2,388 mln ton od stycznia do czerwca, co oznacza wzrost o 21,80% rok do roku. Oczekuje się, że w drugiej połowie roku odporność eksportu proszku PVC będzie nadal istniała, jednak spory handlowe nasilą się, przewagi cenowe nieznacznie się zmniejszą, a tempo wzrostu eksportu może spowolnić. Eksport żywicy poliwinylowo-chlorkowej utrzymał szybki wzrost w pierwszej połowie roku WI półroczu 2026 roku utrzymał się szybki wzrost wolumenu eksportu krajowego proszku PCW. Według statystyk danych celnych wielkość eksportu krajowego proszku PCW od stycznia do czerwca wyniosła 2,388 mln ton, co oznacza wzrost o 21,80% rok do roku. W pierwszym kwartale, wspieranym przez „gorączkę eksportową”, dynamika eksportu rok do roku wyniosła aż 45,12%. W drugim kwartale, pod wpływem wiodącego popytu i stopniowo wkraczającego poza sezonem popytu zagranicznego, nastąpił niewielki spadek rok do roku. Eksport proszku PVC w drugim kwartale wyniósł -1,32% rok do roku. Wpływ polityki zwrotu podatku doprowadził do znacznego zróżnicowania wolumenu eksportu w pierwszym i drugim kwartale Eksport proszku PVC w pierwszej połowie roku wykazywał tendencję wysoką na początku i niską na końcu. Utrzymujący się i szybki wzrost chińskiego eksportu proszku PCW w pierwszym kwartale był wspierany głównie przez „pośpiech eksportowy”. Siłą napędową zjawiska „gorączki eksportowej” proszku PVC jest polityka Ministerstwa Finansów i Państwowej Administracji Podatkowej. 8 stycznia Ministerstwo Finansów i Państwowa Administracja Podatkowa wydały zawiadomienie w sprawie dostosowania polityki ulg w podatku wywozowym na produkty fotowoltaiczne i inne. Zawarta w komunikacie korekta polityki eksportowej proszku PVC ma na celu zniesienie ulgi podatkowej od 1 kwietnia. Poprzednio polityka eksportowa proszku PCV obejmowała pełną ulgę podatkową w wysokości 13%. Zatem w pierwszym kwartale zarówno zagraniczni nabywcy, jak i krajowi eksporterzy chcieli wykorzystać ostatnią szansę na zwrot podatku, co napędzało szybki wzrost wolumenu eksportu. Ponadto w pewnym stopniu powiązany jest fakt, że ceny krajowe nadal znajdują się w światowym dołku cenowym. W drugim kwartale sprzedaż proszku PVC wykazała znaczny spadek w porównaniu do pierwszego kwartału, a także nastąpił niewielki spadek w porównaniu do analogicznego okresu ubiegłego roku. Głównymi czynnikami wpływającymi na to było to, że z jednej strony „gorączka eksportowa” na rynku w pierwszym kwartale przewyższyła część popytu w drugim kwartale, a z drugiej strony, w związku z sytuacją na Bliskim Wschodzie, światowy PCW odnotował gwałtowny wzrost i spadek w marcu i kwietniu, co stłumiło część popytu. Trzeci aspekt jest taki, że w drugim kwartale tanie towary ze Stanów Zjednoczonych znacząco konkurowały z tymi z Chin, przez co krajowy eksport chwilowo utracił swoją przewagę cenową. Patrząc w przyszłość na drugą połowę roku, eksport proszku PCW będzie w dalszym ciągu utrzymywał tendencję wzrostową rok do roku, jednak tempo wzrostu znacznie spowolni w porównaniu z pierwszą połową roku. Koncentracja barier handlowych hamuje wzrost eksportu Chin W tym roku często dochodziło do sporów handlowych w zakresie proszku PCV. W dniu 29 czerwca Departament Handlu Zagranicznego Ministerstwa Handlu Tajlandii wszczął dochodzenie antydumpingowe dotyczące proszku PCW w Chinach kontynentalnych oraz na Tajwanie, w Chinach i Chinach. Regularny okres dochodzenia wynosi 6-8 miesięcy, a wstępne ustalenia mogą zostać wprowadzone w życie około końca 2026 r. 8 lipca Koreańska Komisja ds. Handlu wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące chińskiego proszku PVC, a tymczasowe orzeczenie wstępne zostanie wydane w ciągu trzech miesięcy od wniesienia sprawy. 24 lipca indyjskie Ministerstwo Handlu i Przemysłu wdrożyło kontrolę cen importowanego proszku PCV z okresem ważności 6 miesięcy. Import PCW jest ograniczony w przypadku cen CIF India wynoszących ≤ 766 dolarów amerykańskich/tonę, a ceny powyżej 766 dolarów amerykańskich/tonę można odprawić normalnie. Wpływ powiązanych sporów handlowych na krajowy rynek eksportu PCW w drugiej połowie 2026 roku nie jest na razie znaczący, ale spowoduje wśród części klientów wyczekiwanie, a zakupy w powiązanych regionach staną się bardziej ostrożne. Nadpodaż w Chinach jest trudna do zmiany, a spadek cen będzie trwał nadal Sytuacja krajowej podaży żywicy PCW przewyższającej popyt w drugiej połowie roku jest w dalszym ciągu trudna do zmiany, a ceny mogą w dalszym ciągu kształtować się na historycznie niskich poziomach. Przewaga cenowa rynku chińskiego nadal istnieje, jednak po zniesieniu ulg w podatku wywozowym przewaga cenowa stosunkowo się zmniejszyła. Nieznaczny spadek eksportu proszku PCW w drugim kwartale w porównaniu rok do roku wynika głównie z popytu wstępnego, a wraz z trawieniem zapasów popyt zagraniczny powróci do normy w drugiej połowie roku, zwłaszcza w czwartym kwartale, kiedy za granicą stopniowo wkracza szczyt sezonu i oczekuje się, że popyt się poprawi. Ponadto globalna struktura popytu i podaży nie uległa w tym roku istotnemu pogorszeniu, a substytucyjność chińskich źródeł towarów nie jest duża. Nadal istnieje odporność eksportowa chińskiego proszku PVC. Ogólnie rzecz biorąc, odporność eksportu krajowego proszku PCW w drugiej połowie roku jest nadal duża i oczekuje się, że wielkość eksportu będzie nadal rosła z roku na rok. Jednak wraz z anulowaniem ulg podatkowych przewaga cenowa Chin słabnie, a spory handlowe dotyczące proszku PCW są częste. Nastroje wyczekiwania za granicą mogą wzrosnąć, dlatego oczekuje się, że dynamika eksportu proszku PCW w drugiej połowie roku spadnie.

Żółty tlenek żelaza i czerwony tlenek żelaza są ważnymi składnikami pigmentów tlenku żelaza. Mają znaczne różnice w kolorze, wzorze cząsteczkowym, strukturze krystalicznej, a także polach produkcji i zastosowania. Zrozumienie różnic między żółtym tlenkiem żelaza i czerwonym tlenkiem żelaza nie tylko pomaga nam lepiej zrozumieć te dwa pigmenty, ale także pomaga nam w dokonywaniu bardziej odpowiednich wyborów w różnych sytuacjach. Po pierwsze, jeśli chodzi o kolor, różnica między żółtym tlenkiem żelaza a czerwonym tlenkiem żelaza jest oczywista na pierwszy rzut oka. Żółty tlenek żelaza to sproszkowany pigment o barwie od cytrynowożółtej do brązowej, o jasnym i stabilnym kolorze. Kolor ten pochodzi głównie od jonu żelaza Fe3+ w jego cząsteczce. Wśród jonów żelaza Fe3+ wydaje się żółty, więc ogólny odcień żółtego tlenku żelaza jest żółtawy. Natomiast czerwony tlenek żelaza jest substancją przypominającą proszek w kolorze od czerwonego do czerwonawo-brązowego, o jasnym i długotrwałym kolorze. Ten czerwony kolor jest charakterystyczną cechą czerwieni tlenku żelaza, dzięki czemu jest szeroko stosowany w wielu dziedzinach, takich jak budownictwo, powłoki i tworzywa sztuczne. Po drugie, pod względem wzoru cząsteczkowego żółty tlenek żelaza i czerwony tlenek żelaza również mają oczywiste różnice. Wzór cząsteczkowy żółtego tlenku żelaza to Fe2O3·H2O, co oznacza, że ​​jest to monohydrat tlenku żelaza, czyli cząsteczka tlenku żelaza łączy się z cząsteczką wody. To połączenie sprawia, że ​​struktura krystaliczna żółtego tlenku żelaza jest bardziej złożona, a także nadaje mu pewne unikalne właściwości. Wzór cząsteczkowy czerwonego tlenku żelaza to Fe2O3, który jest tlenkiem żelaza bez cząsteczek wody. Ten stan bezwodny sprawia, że ​​czerwony tlenek żelaza jest bardziej stabilny pod względem właściwości chemicznych oraz łatwiejszy w obróbce i zastosowaniu. Różnica w strukturze kryształów jest również jedną z ważnych różnic między żółtym tlenkiem żelaza i czerwonym tlenkiem żelaza. Żółty tlenek żelaza ma strukturę γ-Fe2O3, w której atomy żelaza są skoordynowane tetraedrycznie, a na powierzchni kryształu znajduje się więcej wolnych elektronów. Ta struktura nadaje żółtemu tlenkowi żelaza pewne unikalne właściwości fizyczne i chemiczne, takie jak doskonała dyspergowalność, stabilność podczas przechowywania i kompatybilność z innymi składnikami. Z kolei czerwony tlenek żelaza ma strukturę β-Fe2O3, w której atomy żelaza są skoordynowane oktaedrycznie, tworząc strukturę krystaliczną o stabilnym magnetyzmie. Dzięki tej strukturze czerwony tlenek żelaza jest szeroko stosowany w materiałach magnetycznych, katalizatorach i innych dziedzinach. Jeśli chodzi o obszary zastosowań, żółty tlenek żelaza jest stosowany głównie jako żółty pigment lub barwnik i jest szeroko stosowany do barwienia różnych prefabrykatów betonowych, materiałów budowlanych, a także powłok, tworzyw sztucznych, gumy i innych produktów. Ze względu na doskonałą odporność na światło, odporność na warunki atmosferyczne i zdolność krycia żółtego tlenku żelaza, jego zastosowanie w środowiskach zewnętrznych jest szczególnie widoczne. Ponadto żółty tlenek żelaza można również stosować jako półprodukt w szeregu pigmentów tlenku żelaza do wytwarzania pigmentów tlenku żelaza o innych kolorach, takich jak czerwony tlenek żelaza i czarny tlenek żelaza. Ta wszechstronność sprawia, że ​​żółty tlenek żelaza zajmuje niezastąpioną pozycję w przemyśle pigmentowym. Natomiast pola zastosowań czerwieni tlenkowej żelaza są znacznie szersze. Jako ważny pigment nieorganiczny, czerwony tlenek żelaza ma szerokie zastosowanie w wielu dziedzinach, takich jak powłoki, tworzywa sztuczne, guma, ceramika i szkło. W przemyśle powłok i farb czerwony tlenek żelaza stał się idealnym wyborem ze względu na jasnoczerwony kolor, dobry połysk i dużą odporność na warunki atmosferyczne. W przypadku wyrobów z tworzyw sztucznych i gumy dodanie odpowiedniej ilości czerwonego tlenku żelaza może sprawić, że produkty będą miały wysoce nasycony i stabilny czerwony kolor, zwiększając wartość ozdobną i konkurencyjność rynkową produktów. Ponadto czerwony tlenek żelaza może być również stosowany jako katalizator, materiał magnetyczny i nośnik leków w medycynie itp. Tak szeroki zakres zastosowań sprawia, że ​​tlenek żelaza jest bardzo cenny w produkcji przemysłowej. V. Jeśli chodzi o proces przygotowania, istnieją również pewne różnice pomiędzy żółtym tlenkiem żelaza i czerwonym tlenkiem żelaza. Metody wytwarzania żółtego tlenku żelaza obejmują głównie metodę utleniania siarczanu żelazawego i metodę utleniania aromatycznych nitrozwiązków itp. Metody te pozwalają na przygotowanie żółtych pigmentów tlenku żelaza o specyficznych strukturach i właściwościach poprzez różne ścieżki reakcji chemicznych. Metody przygotowania czerwonego tlenku żelaza są bardziej zróżnicowane i obejmują metodę suszenia, metodę mokrą i metodę rozkładu termicznego itp. Dzięki tym metodom można wybrać najbardziej odpowiedni proces przygotowania w oparciu o różne wymagania produkcyjne i względy kosztowe. Z ekonomicznego punktu widzenia, ze względu na różnice w procesach produkcyjnych i dojrzałości technologicznej, tlenek żelaza czerwony jest często łatwiejszy w produkcji i uzyskaniu na dużą skalę niż tlenek żelaza żółty. Dlatego w niektórych obszarach zastosowań może stać się bardziej opłacalnym wyborem. Jednakże w przypadku określonych zastosowań, jeśli wymagany jest określony efekt tonu, preferowany może być żółty tlenek żelaza, nawet jeśli koszt jest stosunkowo wysoki. Siedem. Pod względem bezpieczeństwa zarówno żółty tlenek żelaza, jak i czerwony tlenek żelaza są stosunkowo bezpiecznymi pigmentami. Wszystkie mają wysoką stabilność chemiczną i stabilność termiczną i nie są podatne na rozkład ani wytwarzanie szkodliwych substancji. Jednakże podczas stosowania nadal należy unikać długotrwałego kontaktu lub wdychania pyłu, aby zapobiec niekorzystnemu wpływowi na zdrowie. Ponadto w przypadku zastosowań w określonych dziedzinach, takich jak żywność i medycyna, konieczne jest również ścisłe przestrzeganie odpowiednich przepisów i norm, aby zapewnić bezpieczeństwo i zgodność produktów. Podsumowanie producenta Chociaż żółty tlenek żelaza i czerwony tlenek żelaza są ważnymi składnikami pigmentów tlenku żelaza, mają one znaczące różnice w kolorze, wzorze cząsteczkowym, strukturze krystalicznej, a także obszarach produkcji i zastosowania. Różnice te sprawiają, że mają one swoje własne, unikalne wartości aplikacyjne w różnych sytuacjach. Dlatego też, wybierając i stosując te dwa pigmenty, należy dokonać odpowiedniego wyboru w oparciu o konkretne wymagania i warunki zastosowania.

Eksport żywicy w postaci pasty PCW z Chin do Wietnamu gwałtownie rośnie W ostatnim czasie popyt na żywicę w postaci pasty PCV w Wietnamie gwałtownie wzrósł. W obliczu niedoborów lokalnych mocy produkcyjnych i dużej zależności od importu, znacząco wzrósł wolumen eksportu chińskich produktów do Wietnamu. Dane celne pokazują, że od stycznia do kwietnia 2025 r. wielkość eksportu żywicy w postaci pasty PCW z Chin do Wietnamu wyniosła zaledwie 1100 ton; Od stycznia do kwietnia 2026 r. wolumen eksportu wzrósł do 10 000 ton, osiągając skokowy wzrost skali eksportu. Obecnie Wietnam jest głównym kierunkiem eksportu chińskiej pasty z żywicy PCW. Według doniesień dalsze scenariusze zastosowań żywicy w postaci pasty PCW w Wietnamie są skoncentrowane, a popyt na dalszych etapach łańcucha dostaw napędza falę zakupów surowców. Wśród nich skóra syntetyczna i skóra syntetyczna są pierwszymi obszarami konsumenckimi żywicy w postaci pasty polichlorku winylu, stosowanej głównie w produkcji materiałów obuwniczych, miękkich mebli domowych i wnętrz samochodowych; Po drugie, skórzane podłogi i tapety ścienne są zgodne z lokalną infrastrukturą i zapotrzebowaniem rynku dekoracji wnętrz; Zapotrzebowanie na medyczne rękawice z żywicy z pasty PCW, zabawki z tworzyw sztucznych, tkaniny powlekane, produkty formowane kroplowo i inne pokrewne dziedziny rośnie synchronicznie, w połączeniu z ciągłym zwiększaniem mocy produkcyjnych w krajowym wietnamskim przemyśle motoryzacyjnym i przemyśle lekkim, co skutkuje ciągłym poszerzaniem się luki surowcowej. Opierając się na dywidendach taryfowych RCEP i zaletach opłacalnych produktów, krajowa żywica w formie pasty stała się preferowanym wyborem w przypadku zamówień publicznych w Wietnamie, zastępując źródła zagraniczne. Obecnie fabryki niższego szczebla w Wietnamie utrzymują niski poziom zapasów i model uzupełniania zapasów na żądanie, przy stabilnym wsparciu zapotrzebowania na surowce. Znawcy branży wskazują, że wraz ze stałym rozwojem wietnamskiego przemysłu lekkiego i przemysłu części samochodowych, średnio- i długoterminowy popyt importowy na żywicę PCW w postaci pasty pozostaje wysoki, a chiński rynek eksportowy do Wietnamu utrzyma wysoki poziom funkcjonowania.

W produkcji wyrobów z miękkiego PVC plastyfikatory są podstawowymi surowcami regulującymi twardość, elastyczność i przebieg procesu. Wśród powszechnie dostępnych na rynku produktów znajdują się typy ogólnego przeznaczenia, przyjazne dla środowiska i żaroodporne, m.in. z kategoriami wysokoodpornymi, takimi jak TOTM. Różnice w kompatybilności pomiędzy tymi typami są znaczące. Większość warsztatów od dawna boryka się z dwoma głównymi problemami: poleganie na doświadczeniu przy alokacji materiałów, co prowadzi do różnic w twardości i miękkości partii; oraz dowolne dostosowywanie dawki plastyfikatora w celu dostosowania do odczuć procesowych, co nie tylko skutkuje marnotrawstwem kosztów surowców, ale także łatwo powoduje problemy, takie jak migracja plastyfikatora, wyciek oleju oraz niespełniające norm właściwości w niskich temperaturach i odporności na ciepło. Aby osiągnąć precyzyjne dozowanie i stabilne działanie, nie wystarczy opierać się wyłącznie na wzorach empirycznych. Należy wdrożyć podejście oparte na podwójnej weryfikacji obejmujące walidację danych w oparciu o receptury oraz przegląd danych pomiarowych na miejscu, zapewniając obiektywne i oparte na dowodach procesy, przy czym produkcję seryjną rozpoczyna się dopiero po potwierdzeniu zgodności danych. 1. Podstawowe dawkowanie referencyjne plastyfikatorów w różnych układach (standardowe dane branżowe) Na podstawie 100 części żywicy PCW jako ujednoliconego wzorca, w konwencjonalnym zakresie dodatku wypełniacza, po tysiącach zestawów statystyk danych produkcyjnych, dzielone są dokładne przedziały dozowania: Standardowe dozowanie plastyfikatorów konwencjonalnych do wyrobów miękkich ogólnych (zwykłe taśmy uszczelniające, węże ogólne) wynosi 52-58 części, a wartość główna dla konwencjonalnych systemów DOTP to 55 części Produkty o wysokiej miękkości i odporności na zimno (węże niskotemperaturowe, miękkie akcesoria zewnętrzne) wymagają standardowej dawki 58-65 części plastyfikatorów odpornych na zimno. W przypadku produkcji w środowiskach o niskiej temperaturze priorytetem powinno być osiągnięcie górnej granicy Wyroby formowane odporne na wysoką temperaturę (osłony wiązek przewodów, uszczelki wysokotemperaturowe) z TOTM jako głównym systemem plastyfikatora żaroodpornego: 48–55 części, im wyższe wymagania dotyczące odporności na ciepło, tym niższa ogólna rozsądna dawka Standardowa dawka plastyfikatora do produktów ekonomicznych o wysokim wypełnieniu (ogólne profile zwykłe): 45-52 części. Na każde 10 części zwiększenia wypełnienia zmniejsza się jednocześnie ilość plastyfikatora o 2-3 części Podstawowy wniosek: Przy tych samych wymaganiach dotyczących twardości skuteczność wypełniania plastyfikatorów żaroodpornych jest wyższa, a wymagana ilość dodatków jest mniejsza niż w przypadku zwykłych plastyfikatorów ogólnego przeznaczenia. 2. Weryfikacja pierwszej warstwy: weryfikacja danych teoretycznych wzoru laboratoryjnego Weryfikacja referencyjna twardości określa standard twardości Shore'a określony wcześniej przez klienta. Zgodnie z podstawowym stosunkiem małych pasków testowych, twardość bada się po odstaniu w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Błąd jest kontrolowany w zakresie ± 1A, aby można go było zakwalifikować. Jeśli przekracza ten zakres, ilość plastyfikatora jest dostrajana. Weryfikacja danych dotyczących przepływu stopu pozwala wykryć wskaźnik płynięcia materiału. W tym samym procesie produkcyjnym, przy każdym zwiększeniu lub zmniejszeniu 3 części plastyfikatora, natężenie przepływu stopu zmienia się w ustalonym zakresie, aby określić, czy dozowanie jest odpowiednie dla aktualnej prędkości urządzenia do wytłaczania i walcowania. Podstawowa weryfikacja kompatybilności: statyczne odstawienie na 72 godziny, obserwacja stanu powierzchni próbki, brak wycieków oleju, brak wybielenia i rozwarstwienia, potwierdzająca, że ​​aktualne dozowanie odpowiada systemowi żywicy i dodatków i jest kwalifikowane. 3. Weryfikacja drugiej warstwy: wtórny przegląd danych z testów produkcyjnych na miejscu Zgodność danych laboratoryjnych stanowi jedynie podstawę i należy ją ponownie zweryfikować przed wejściem na linię produkcyjną, aby zapobiec rozłączeniu teorii z produkcją na miejscu: Sprawdź stałą temperaturę cylindra, prędkość ślimaka i ciśnienie stopu w procesie wytłaczania, obserwuj gładkość wypływu i upewnij się, że wyładunek jest płynny, bez przerw i wzrostu ciśnienia, co oznacza, że ​​ilość plastyfikatora jest odpowiednia dla bieżących warunków przetwarzania; Jeśli wydzielina jest sucha, a ciśnienie wysokie, należy ją umiarkowanie uzupełnić. Jeśli wydzielina jest zbyt miękka i opadająca, należy ją nieco zmniejszyć. Przegląd właściwości fizycznych gotowych produktów w czasie rzeczywistym: Po masowej produkcji 100 metrów gotowych produktów wybierane są losowo 3 zestawy próbek w celu szybkiego przetestowania na miejscu wytrzymałości na zginanie i sztywności kształtowania. Jeśli przykładowe dane są zgodne z poprzednim etapem, uznaje się je za kwalifikowane. Jeżeli jest kruchy i podatny na pękanie, potwierdza się, że ilość użytego plastyfikatora jest niewystarczająca; Miękkie w dotyku i podatne na odkształcenia, potwierdzają, że dozowanie przekracza normę. Weryfikacja danych dotyczących długoterminowej stabilności: Produkcja ciągła przez 4 godziny, a co godzinę pobierane są próbki gotowych produktów w celu zarejestrowania danych dotyczących twardości i wyglądu. Dane nie wykazują znaczących wahań, co świadczy o tym, że wskaźnik może być stosowany stabilnie przez długi czas; Ciągłe przesunięcie danych, dostosuj stałe wykorzystanie w odpowiednim czasie. 4. Obiektywne zasady ustalania dozowania plastyfikatorów w różnych kategoriach Zwykły uniwersalny plastyfikator: dobra płynność, wysoka tolerancja podawania, pływanie w górę i w dół o 3 części, mniej prawdopodobne, że spowoduje oczywiste problemy z jakością, ale długotrwałe nadmierne użycie może łatwo doprowadzić do wytrącania w niskiej temperaturze Przyjazny dla środowiska plastyfikator kompozytowy: przy zrównoważonej kompatybilności i wąskim zakresie dawkowania wahania 2 części mogą znacząco zmienić teksturę gotowego produktu i konieczna jest ścisła kontrola danych Plastyfikator odporny na wysoką temperaturę: dzięki stabilnej strukturze molekularnej i wysokiej wydajności plastyfikacji nie można ślepo kopiować dawki zwykłych plastyfikatorów. Ślepe dodanie zbyt dużej ilości nie tylko nie poprawia wydajności, ale także bezpośrednio zmniejsza odporność na ciepło i zdolność wiązania produktu 5, Kluczowe punkty dotyczące ścisłej kontroli dozowania i unikania pułapek na miejscu (wielokrotnie weryfikowane danymi) Surowo zabrania się dowolnej zmiany ilości w oparciu o wyczucie dłoni. Wszelkie korekty ilości muszą opierać się na danych z badań twardości i danych dotyczących topnienia Przy wymianie plastyfikatorów różnych marek i kategorii nie można zastosować oryginalnej ustalonej ilości i należy ponownie przeprowadzić dwuwarstwową weryfikację danych Zsynchronizowany przegląd danych dotyczących sezonowych zmian temperatury, przy wysokich temperaturach otoczenia w lecie, ogólne zużycie można zmniejszyć o 1-2 porcje; Temperatura w zimie jest stosunkowo niska, co można zwiększyć 1-2 razy, a dane powinny spełniać normę W przypadku produkcji z materiałów pochodzących z recyklingu, materiały te zawierają pozostałości plastyfikatorów, których zawartość należy obliczyć z wyprzedzeniem. Jednocześnie należy ograniczyć liczbę nowo dodawanych plastyfikatorów i przeprowadzić podwójną weryfikację, aby uniknąć ogólnego nadmiernego zużycia 6, Efekt wdrożenia podwójnej weryfikacji danych Błąd partii w zakresie twardości gotowego produktu jest kontrolowany w najmniejszym zakresie w branży, a jednorazowy wskaźnik akceptacji klienta jest znacznie poprawiony Dokładne zablokowanie optymalnej ilości dodatków może zaoszczędzić 80-150 juanów na kosztach surowców plastyfikatorów na tonę produktu Unikanie typowych wad produkcyjnych, takich jak wytrącanie się, żółknięcie, kruche pękanie i niewystarczająca odporność na ciepło spowodowane niezrównoważonym użytkowaniem ze źródła Ujednolicone i ustandaryzowane dopasowywanie danych, nawet początkujący mistrzowie mogą dokładnie kontrolować standardy produkcji i uwolnić się od ograniczeń wynikających ze starego doświadczenia Podsumowanie praktyczne Najpierw określa się stosunek teoretyczny i najpierw sprawdza się płynność twardości; Masowa produkcja i ponowne testowanie online z podwójnym dostosowaniem warunków pracy i właściwości fizycznych; Różne kategorie mają różne ilości, a dane powinny być dokładne i nie należy ich ślepo śledzić; Podwójna weryfikacja zapewnia stabilność proporcji i poprawę jakości przy jednoczesnej redukcji kosztów.

Sodium Lauryl Sulfate (lub nazwany dodecylosiarczanem sodu, SLS, K12) to anionowy środek powierzchniowo czynny, który jest białą do bladożółtej substancją stałą (można ją podzielić na igłę lub proszek), łatwo rozpuszczalną w wodzie i ma dobrą kompatybilność z anionami i niejonami. Posiada dobre właściwości emulgujące, pieniące, penetrujące, czyszczące i dyspergujące. Szeroko stosowane w takich gałęziach przemysłu, jak farmaceutyka, papiernictwo, materiały budowlane, chemikalia, tekstylia, ekstrakcja oleju, kosmetyki, detergenty, pasta do zębów, szampon, detergent do prania, smarowanie zapobiegające formowaniu się tworzyw sztucznych itp. Funkcja i zastosowanie dodecylosiarczanu sodu: 1. Stosowany jest głównie jako środek pieniący, czyszczący i nawilżający w kosmetykach i produktach do pielęgnacji skóry (w celu jak najszybszego kontaktu kosmetyków ze skórą i uniknięcia blokowania przez olejki skórne), który jest stosunkowo bezpieczny i nie powoduje trądziku; 2. Stosowany jako detergent, środek wybielający tekstylia i środek do barwienia dywanów; 3. Detergent do wełny; 4. Zmiękczacz do skóry; 5. Stosowany jako środek spieniający do past do zębów i gaśnic; 6. Używany jako środek kuchenny i penetrujący w papiernictwie; 7. Środki gaśnicze do szybów naftowych i kopalń; 8. Emulgator do polimeryzacji emulsji styrenowo-butadienowej i kwasu akrylowego; 9. Emulgatory do żywic syntetycznych; 10. Środki flotacyjne do wzbogacania metali; 11. Analiza biochemiczna, odczynniki par jonowych; 12. Jako anionowy penetrant powierzchniowy w pestycydach, zwykle dodaje się go w dawce 0,1% -0,3% w pestycydach rozpuszczalnych w wodzie, co może znacznie zwiększyć wchłanianie leków przez liście; 13. Dodecylosiarczan sodu jest powszechnie stosowanym jonowym środkiem odkamieniającym, który może powodować rozpad błony komórkowej, wiązać się z hydrofobowymi częściami białek błonowych i oddzielać je od błony. Wysokie stężenia SDS mogą również rozrywać wiązania niekowalencyjne, takie jak wiązania jonowe i wodorowe w białkach, a nawet zmieniać konformację białek. Ta cecha jest często wykorzystywana w elektroforezie żelowej SDS do analizy składu białek; 14. Jako środek zwilżający w galwanizacji może zmniejszyć napięcie powierzchniowe pomiędzy roztworem galwanicznym a przedmiotem obrabianym, usunąć pęcherzyki wodoru na powierzchni przedmiotu obrabianego i zapobiec powstawaniu porów. Jest powszechnie stosowany w roztworach do niklowania; 15. Stosowany jako domieszka do zapraw może zmniejszać ilość wody, zwiększać urabialność i zatrzymywać wodę; 16. Produkcja cementu jako środka wspomagającego mielenie; 17. Jako środek powierzchniowo czynny w przemyśle powłokowym może zmniejszać napięcie powierzchniowe powłok i lepiej rozprowadzać je na powierzchni przedmiotów; 18. Dodanie roztworu dodecylosiarczanu sodu do stopu aluminium podczas utleniania może zmniejszyć napięcie powierzchniowe, ułatwiając cząsteczkom utleniacza kontakt z metalem i powodując ściślejszą reakcję; 19. GB 2760-96 określa substancje pomocnicze w przetwórstwie dla przemysłu spożywczego. Stosowany do ciast, napojów, białek jaj, świeżych owoców, napojów z soków owocowych, olejów jadalnych itp.; 20. Dodecylosiarczan sodu jest powszechnie stosowaną farmaceutyczną zaróbką, która jest anionowym środkiem powierzchniowo czynnym, który można stosować jako solubilizator, emulgator, środek przenikający przez skórę, lubrykant i środek zwilżający w tabletkach i kapsułkach.

Wstęp Według danych celnych w kwietniu 2026 r. wolumen importu żywicy PCW do Chin spadł zarówno rok do roku, jak i miesiąc do miesiąca, głównie z powodu luźnej podaży i popytu krajowego. Miesięczny wolumen eksportu znacznie spadł, na co złożyło się wiele negatywnych czynników, co spowodowało zmniejszenie miesięcznego eksportu netto. Zmiany w wielkości importu Według statystyk celnych wolumen importu krajowego w kwietniu 2026 roku spadł i utrzymuje się na stosunkowo niskim poziomie. Powodem utrzymywania się tego niskiego poziomu jest w dalszym ciągu niezmieniony wzorzec krajowej podaży żywicy Pvc Resin Grade przekraczającej popyt, a także niski popyt krajowy i zagraniczny. Ponadto istnieją również powody, dla których ceny krajowe są niższe niż ceny międzynarodowe. Wolumen importu w miesiącu wyniósł 16100 ton, spadek miesięczny o 12,02% i spadek rok do roku o 40,34%; Kwota importu wyniosła 11,5 mln dolarów amerykańskich, co oznacza spadek miesięczny o 7,78% i spadek rok do roku o 40,97%; Średnia cena importowa wyniosła 715,36 dolarów amerykańskich za tonę, co oznacza wzrost o 5,07% miesiąc do miesiąca i spadek o 1,07% rok do roku. Od stycznia do kwietnia 2026 r. wolumen importu produktów w postaci proszku PCW wyniósł 56900 ton, co oznacza spadek rok do roku o 33,51%; Kwota importu wyniosła 40 milionów dolarów amerykańskich, co oznacza spadek rok do roku o 38,42%; Średnia cena importowa wyniosła 703,04 juanów/tonę, co oznacza spadek o 7,38% rok do roku. Zmiany wolumenu eksportu W 2026 r. wolumen eksportu proszku PCW utrzymywał się na wysokim poziomie, osiągając w marcu historyczny szczyt, jednak w kwietniu wolumen eksportu znacznie spadł. Według statystyk celnych w kwietniu 2026 r. wielkość eksportu proszku PCW w Chinach znacznie spadła, głównie ze względu na zmiany polityki, malejący popyt i zwiększone koszty eksportu. Wielkość eksportu żywicy zawieszanej Pvc w ciągu miesiąca wyniosła 284700 ton, co oznacza spadek w ujęciu miesięcznym o 58,38% i spadek rok do roku o 20,96%; Kwota eksportu wyniosła 241,62 mln dolarów amerykańskich, co oznacza wzrost w ujęciu miesięcznym o 45,75% i wzrost rok do roku o 5,55%; Średnia cena eksportowa wyniosła 848,61 dolarów amerykańskich za tonę, co oznacza wzrost w ujęciu miesięcznym o 30,32% i wzrost rok do roku o 33,55%. Od stycznia do kwietnia 2026 r. wielkość eksportu produktów z żywicy polichlorku winylu wyniosła 1,7016 mln ton, co oznacza wzrost o 27,32% rok do roku; Wartość eksportu wyniosła 1111,37 mln dolarów amerykańskich, co oznacza wzrost o 30,10% rok do roku; Średnia cena eksportowa wyniosła 653,11 dolarów amerykańskich za tonę, co oznacza spadek rok do roku o 2,19%. Zmiana eksportu netto W kwietniu 2026 r. eksport netto Chin produktów w postaci proszku PCW wyniósł 268600 ton, co stanowi wzrost o 59,64% w porównaniu z poprzednim miesiącem, przy znacznym spadku wolumenu eksportu netto. Główną przyczyną istotnego spadku eksportu netto jest istotne ograniczenie wolumenu eksportu, na co składają się głównie następujące przyczyny: 1. Zmiany w polityce bezpośrednio przewyższają poprzedni popyt Od 1 kwietnia 2026 r. polityka dotycząca rabatów podatku eksportowego na PCW zostanie oficjalnie zniesiona w Chinach. W marcu przedsiębiorstwa skoncentrowały się na pośpiechu w wysyłaniu zamówień zagranicznych i z wyprzedzeniem przekraczały limity zamówień. Wolumen eksportu PCW w marcu wzrósł o 87,15% rok do roku do 800300 ton, co doprowadziło do szybkiego spadku późniejszego popytu eksportowego; 2. Globalny rozwój mocy produkcyjnych nasila konkurencję w zakresie zapasów W latach 2021–2025 światowe moce produkcyjne PCW wzrosły łącznie o prawie 10% do 65 mln ton, przy czym nowo dodane moce produkcyjne skoncentrowane są w Azji Północno-Wschodniej. Znaczący wzrost podaży na rynku zagranicznym stworzył presję substytucyjną na chiński eksport PCW. 3. Przewaga kosztowa eksportu stopniowo maleje Konflikt geopolityczny na Bliskim Wschodzie spowodował wzrost kosztów transportu międzynarodowego, a stawki frachtu z Chin na główne rynki, takie jak Indie, podwoiły się do ponad 100 dolarów za tonę; Jednocześnie zagraniczna podaż PCW na bazie etylenu stopniowo się odbudowuje, a różnica cen pomiędzy krajowym i zagranicznym PCW zmniejszyła się, osłabiając konkurencyjność cenową krajowych produktów. 4. Zwiększona niepewność w polityce handlu zagranicznego Główne rynki eksportowe, takie jak Indie, wszczęły dochodzenia antysubsydyjne wobec chińskiego PCW, a oczekuje się, że wyniki orzeczenia w trybie prejudycjalnym zostaną ogłoszone w czerwcu 2026 r., co jeszcze bardziej powstrzymuje zamiary eksportowe ze względu na rosnące bariery handlowe.

Zieleń chromowa to wysokiej jakości zielony pigment o gęstości 5,21 g/cm3 i temperaturze topnienia 2266°C. Jest odporny na korozję wysokotemperaturową i wykazuje stabilną odporność na siarkowodór. Szeroko stosowany w szkliwach ceramicznych, powłokach odpornych na warunki atmosferyczne, tuszach do banknotów i katalizie organicznej, łączy w sobie wysoką nieprzezroczystość z właściwościami magnetycznymi. Należy jednak chronić się przed toksycznością, a przechowywanie wymaga uszczelnienia, aby zapobiec wilgoci. Zieleń chromowa, znana również jako tlenek chromu(III) (Cr₂O₃), swoją nazwę wzięła od jej jasnozielonej postaci krystalicznej. Występuje w postaci zielonego sześciokątnego krystalicznego proszku o gęstości 5,21 g/cm3, temperaturze topnienia około 2266 ± 25°C i temperaturze wrzenia dochodzącej do 4000°C. Zieleń chromowa jest rozpuszczalna w gorących roztworach bromianów metali alkalicznych, ale słabo rozpuszczalna w wodzie, alkoholu, kwasach i zasadach. Pigment ten wykazuje wyjątkową stabilność wobec światła, ekspozycji atmosferycznej, wysokich temperatur i gazów korozyjnych, takich jak dwutlenek siarki i siarkowodór. Dodatkowo posiada wyjątkową siłę krycia, chociaż jest toksyczny. Przez gotowanie z kwasem siarkowym można otrzymać siarczan chromu (III). Po zmieszaniu i podgrzaniu z tlenkami wielu metali dwuwartościowych w wysokich temperaturach mogą powstać związki typu spinelowego. Zieleń chromową można otrzymać różnymi metodami, w tym reakcją redukcji dwuchromianu potasu siarką i rozkładem termicznym trójtlenku chromu. Jest to wysokiej jakości zielony pigment o szerokim zastosowaniu w takich dziedzinach jak produkcja emalii i glazury ceramicznej, barwienie sztucznych skór i materiałów budowlanych, kataliza w syntezie organicznej oraz produkcja powłok odpornych na warunki atmosferyczne, materiałów szlifierskich, zielonych past polerskich i specjalistycznej farby drukarskiej do banknotów. Podstawowe właściwości zieleni chromowej Zieleń chromowa to jasnozielony krystaliczny proszek o gęstości 5,21 g/cm 3, temperaturze topnienia około 2266 ℃ i temperaturze wrzenia 4000 ℃. Trudno rozpuszczalny w wodzie, kwasach lub zasadach, ale rozpuszczalny w gorących roztworach bromianów metali alkalicznych. Jako zaawansowany zielony pigment, zieleń chromowa ma nie tylko doskonałe krycie, ale także wykazuje wyjątkowo wysoką odporność na światło, atmosferę, wysoką temperaturę, a także żrące gazy, takie jak dwutlenek siarki i siarkowodór. Dzięki temu znajduje szerokie zastosowanie w różnych dziedzinach, takich jak produkcja emalii i glazury ceramicznej, barwienie sztucznych skór i materiałów budowlanych, kataliza syntezy organicznej, a także produkcja powłok przeciwsłonecznych, materiałów szlifierskich, zielonych past polerskich i specjalistycznej farby drukarskiej do banknotów. Stabilność i przechowywanie zieleni chromowej Zieleń chromowa wykazuje stabilność w świetle, atmosferze, wysokiej temperaturze i gazach korozyjnych, przy dużym pokryciu i magnetyzmie. Chociaż jest stabilny na światło, warunki atmosferyczne i wysokie temperatury, należy monitorować jego potencjalną toksyczność. Zieleń chromowa pozostaje stabilna, jeśli jest używana i przechowywana zgodnie ze specyfikacjami, nie rozkłada się i nie powoduje żadnych znanych niebezpiecznych reakcji. Jest nierozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w kwasie, ale rozpuszczalny w gorących roztworach bromianów metali alkalicznych. Zieleń chromowa wykazuje doskonałą odporność na światło, atmosferę, wysokie temperatury i żrące gazy, takie jak dwutlenek siarki i siarkowodór. Ponadto ma również dużą siłę krycia i magnetyzm, należy jednak zauważyć, że po podgrzaniu zmieni kolor na brązowy, a po ochłodzeniu powróci do zielonego. Standardowa entalpia tworzenia wynosi -1128,4 kJ/mol, a standardowa energia swobodna tworzenia wynosi -1046,8 kJ/mol. Struktura krystaliczna zieleni chromowej jest podobna do Al2O3, z parametrami siatki heksagonalnej a=0,495nm i c=1,3665nm, a gęstość zmienia się w zależności od metody wytwarzania. Zieleń chromową należy przechowywać w wentylowanym, suchym i zamkniętym pomieszczeniu, aby zapobiec wilgoci. Pola aplikacji Zieleń ołowiowo-chromowa odgrywa kluczową rolę w przemyśle farbiarskim i jest głównym pigmentem barwiącym zielone farby. Ponadto jest szeroko stosowany w przemyśle farb i tworzyw sztucznych, a jego zakres zastosowań jest dość podobny do zakresu zastosowania żółcieni ołowiowo-chromowej. Jednakże, ze względu na obecność żółci chromowej i ołowiu w zieleni ołowiowo-chromowej, podczas jej stosowania należy zwrócić uwagę na jej potencjalną toksyczność. Tymczasem, ze względu na obecność błękitu żelaznego i utleniacza chromianu ołowiu, pył może samozapalić się podczas spotkania z Marsem, dlatego wymagana jest szczególna ostrożność podczas procesu suszenia i kruszenia. Po spaleniu zieleni ołowiowo-chromowej jego właściwości zielonego pigmentu zostaną całkowicie utracone, przekształcając się w głęboko brązowo-żółtą substancję. Ponadto podczas wytwarzania farby nitrocelulozowej, aby uniknąć ryzyka poparzenia podczas walcowania, zwykle stosuje się proces mieszania zieleni ołowiowo-chromowej po mieleniu zawiesiny zamiast walcowania bezpośrednio z zielenią ołowiowo-chromową. Zieleń ołowiowo-chromowa znalazła również zastosowanie w metalurgii i jest ważnym składnikiem ceramiki, materiałów ogniotrwałych, surowców dla przemysłu pigmentowego i katalizatorów syntezy organicznej. Zieleń ołowiowo-chromowa może być również stosowana jako odczynnik analityczny i katalizator. Zieleń ołowiowo-chromowa stosowana jest jako środek barwiący w klejach i uszczelniaczach w celu poprawy ich odporności na zużycie i korozję. Ponadto zieleń ołowiowo-chromową można również stosować do barwienia emalii, ceramiki, skóry syntetycznej i materiałów budowlanych. Może być również stosowany jako katalizator syntezy chemicznej organicznej i powłoka odporna na słońce. Zieleń ołowiowo-chromowa ma zastosowanie w ceramice, materiałach ogniotrwałych, klejach i kosmetykach, ale nie można jej stosować w kosmetykach do jamy ustnej i ust. Zieleń ołowiowo-chromowa nadaje się również do kosmetyków koloryzujących, zwłaszcza kosmetyków do oczu. Należy jednak zaznaczyć, że nie należy go stosować w kosmetykach do jamy ustnej i ust, a także nie zaleca się stosowania kosmetyków do twarzy i lakierów do paznokci. Trójtlenek chromu jest jednym z kluczowych składników roztworu zanurzeniowego do srebrzenia, a nowo przygotowany trójtlenek chromu można również wykorzystać do przygotowania ważnych surowców, takich jak fluorek i bromek chromu.

Politereftalan etylenu (PET) to ważny produkt chemiczny o doskonałych właściwościach, takich jak niski koszt, lekkość, wysoka przezroczystość i możliwość recyklingu, szeroko stosowany w przemyśle opakowaniowym, głównie do pojemników takich jak butelki na napoje, opakowania do żywności, butelki kosmetyczne i butelki farmaceutyczne. W ostatnich latach światowe moce produkcyjne chipów do butelek PET stale rosły, podczas gdy konsumpcja utrzymuje stałą, choć powolną tendencję wzrostową. W ujęciu krajowym Chiny pozostają największym na świecie producentem, konsumentem i eksporterem poliestrowych chipsów do butelek. Co więcej, od 2024 r. nowe moce produkcyjne Chin będą odpowiadać za około 79% światowego wzrostu. Ze względu na ciągły rozwój chińskiej zdolności produkcyjnej chipów do butelek z politereftalanu etylenu i częste incydenty antydumpingowe w przeszłości, perspektywy na przyszłość dla chińskiego sektora poliestrowych chipów do butelek pozostają trudne. Jednakże, napędzane ożywieniem gospodarki światowej, nadal istnieją optymistyczne oczekiwania co do chińskiego eksportu poliestrowych chipów butelkowych. Podstawowe informacje na temat żetonów do butelek poliestrowych Płatki butelkowe z politereftalanu etylenu to syntetyczny polimer wytwarzany w drodze polimeryzacji i estryfikacji oczyszczonego kwasu tereftalowego (PTA) i glikolu etylenowego (MEG). Żywice PET mają jednolitą strukturę krystaliczną, co pomaga poprawić ich wytrzymałość fizyczną i przezroczystość. Ze względu na zalety takie jak niski koszt, lekkość, wysoka przezroczystość i możliwość recyklingu, płatki poliestrowe do butelek są szeroko stosowane w przemyśle opakowaniowym, głównie do pojemników takich jak butelki na napoje, opakowania do żywności, butelki kosmetyczne i butelki farmaceutyczne. Płatki poliestrowe do butelek są formą produktu z politereftalanu etylenu (PET), który jest przetwarzany w cienkie arkusze w wyniku technologii przetwarzania w celu uzyskania poliestrowych płatków do butelek. Poliester obejmuje włókna poliestrowe (poliester), poliestrowe arkusze butelek i folie poliestrowe. Na rynku krajowym ponad 75% zapotrzebowania na poliestry stanowią włókna poliestrowe, w tym włókna poliestrowe ciągłe i odcinkowe, wykorzystywane głównie w przemyśle tekstylnym; Płatki poliestrowe do butelek stanowią około 20% zapotrzebowania na poliester, stosowany głównie w opakowaniach do butelek i materiałach arkuszowych. Wśród nich opakowania do butelek, takie jak butelki po napojach bezalkoholowych i butelki po oleju, odpowiadają za około 70% popytu na poliestrowe płatki do butelek, podczas gdy materiały arkuszowe i inne zastosowania stanowią około 30%. Sytuacja podaży i popytu na światowym rynku chipów do butelek poliestrowych dostarczać W latach 2013-2023 całkowite światowe moce produkcyjne żywicy politereftalanu etylenu znacząco wzrosły, z 24,103 mln ton do 34,565 mln ton. W tym okresie tempo wzrostu mocy produkcyjnych w latach 2013–2015 było stosunkowo szybkie, ze średnioroczną stopą wzrostu na poziomie 6,03%, a wzrost dotyczył głównie Chin, Bliskiego Wschodu, Afryki i Ameryki Południowej. Jednak w 2016 r. gospodarka światowa w dalszym ciągu przechodziła głęboką korektę, ze spowolnieniem światowego wzrostu gospodarczego, a produkty energetyczne i chemiczne znajdowały się w zasadzie w okresie najniższego ożywienia gospodarczego, co spowodowało ujemny wzrost mocy produkcyjnych butelek poliestrowych w 2016 r. W latach 2013–2023 globalny wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych tabletek butelkowych utrzymywał się na poziomie 77–83%, co wskazuje, że chociaż moce produkcyjne w dalszym ciągu rosną, stopień wykorzystania mocy produkcyjnych uległ niewielkiej zmianie i nie nastąpiła żadna znacząca redukcja lub zamknięcie w sumie. Głównie ze względu na rosnące globalne spożycie płatków butelkowych, tendencja ta sprzyja utrzymaniu wskaźnika wykorzystania mocy produkcyjnych na poziomie około 80%. Według stanu na koniec listopada 2023 r. z danych CCF wynika, że ​​światowa produkcja i zużycie poliestrowych płatków butelkowych w 2023 r. szacowana jest na odpowiednio 30,18 mln ton i 31,76 mln ton, przy czym większość nadwyżki zużycia przypada na zapasy zgromadzone na początku 2022 r. W porównaniu z poprzednimi latami, światowy stopień wykorzystania mocy produkcyjnych płatków butelkowych w 2023 r. wynosi 76,6%, co jest na stosunkowo niskim poziomie. Powodem jest to, że ze względu na wpływ rosnących kosztów energii, transportu i pracy, średni stopień wykorzystania mocy produkcyjnych w niektórych regionach zamorskich jest niski, szczególnie w Unii Europejskiej, gdzie większość obiektów pracuje przy niskim obciążeniu przez długi czas, a produkcja nowych mocy w Stanach Zjednoczonych jest opóźniona. Z dystrybucji globalnych dostaw Pet Resin Bottle Grade w 2023 r. globalne moce produkcyjne poliestrowych chipów do butelek koncentrują się głównie w Azji, Ameryce Północnej i Europie, co stanowi odpowiednio 57,8%, 15,1% i 11,8% mocy produkcyjnych. Te trzy regiony odpowiadają za około 85% światowych mocy produkcyjnych. Azja była w ciągu ostatniej dekady najszybciej rozwijającym się regionem w branży poliestrowych chipów do butelek; Regiony europejski i amerykański to tradycyjne miejsca pochodzenia i obszary produkcji poliestrowych żetonów do butelek. Jednakże wraz ze zmianą wzorców przemysłowych i regionów konsumpcji nie nastąpił znaczący wzrost konsumpcji. Dlatego w regionach Europy i Ameryki nie ma zbyt wielu nowych mocy produkcyjnych, a część starych mocy produkcyjnych jest stopniowo wycofywana. Z punktu widzenia rozkładu mocy produkcyjnych poliestrowych chipów butelkowych pomiędzy krajami, czołową czwórką krajów pod względem mocy produkcyjnych w 2022 roku są Chiny, Stany Zjednoczone, Indie i Korea Południowa, posiadające około 55% światowych mocy produkcyjnych. Wraz ze wzrostem globalnych mocy produkcyjnych poliestrowych płatków butelkowych z roku na rok, udział Chin w światowych mocach produkcyjnych również stale rośnie, wzrastając z około 27% w 2013 r. do około 38% w 2023 r. W 2023 r. światowe moce produkcyjne poliestrowych płatków butelkowych będą skoncentrowane w Chinach, Indiach i Wietnamie. Ponadto w roku 2024 i później nowe globalne moce produkcyjne będą skoncentrowane w Chinach, Türkiye, Brunei i innych miejscach, a nowe moce produkcyjne w Chinach będą stanowić około 79% nowych globalnych mocy produkcyjnych. konsumpcja Według danych, w przeciwieństwie do wysokiego tempa wzrostu globalnej zdolności produkcyjnej butelek poliestrowych, globalna konsumpcja butelek poliestrowych utrzymuje się na niskim poziomie. Globalne spożycie poliestrowych płatków butelkowych w 2023 roku koncentruje się głównie w Chinach, Ameryce Północnej i Europie Zachodniej i stanowi 58% całkowitego światowego zużycia. W szczególności w 2023 r. spożycie poliestrowych płatków do butelek koncentruje się głównie w butelkach po wodzie mineralnej, butelkach po napojach gazowanych, opakowaniach i folii i będzie stanowić 73% całkowitego zużycia. W przeciwieństwie do włókien poliestrowych, rozkład zdolności produkcyjnych poliestrowych płatków butelkowych jest stosunkowo rozproszony, na co wpływa głównie baza populacji, poziom ekonomiczny i nawyki konsumpcyjne. Od 2012 r. największe spożycie poliestrowych płatków butelkowych na świecie przesunęło się z butelek po napojach gazowanych na butelki po wodzie mineralnej, przy czym butelki po wodzie mineralnej stanowiły 35% całkowitego światowego zużycia poliestrowych płatków butelkowych w 2023 r. Zmiana ta jest związana ze zmianą postaw konsumenckich, przy stosunkowo szybkim wzroście spożycia wody pakowanej i zdrowych napojów, przy jednoczesnym spadku spożycia napojów gazowanych od szczytu w 2019 r. przepływ handlu Z punktu widzenia światowego przepływu handlu płatkami poliestrowymi do butelek, głównym regionem eksportu netto jest Azja, a zwłaszcza Chiny, jako największy na świecie kraj eksportu netto, wykazały wyraźną tendencję szybkiego wzrostu wolumenu eksportu. Azja Północno-Wschodnia, Azja Południowa i Azja Południowo-Wschodnia pozostają regionami eksportu netto regionu azjatyckiego. Ponadto Ameryka Północna była eksporterem netto przed 2014 r., ale od 2014 r. stała się importerem netto, a wielkość importu netto rośnie z roku na rok. Napływ netto poliestrowych płatków butelkowych koncentruje się głównie w obu Amerykach, Europie, na Bliskim Wschodzie i w Afryce. W ostatnich latach nastąpił znaczny wzrost importu netto w obu Amerykach, podczas gdy import netto w Europie, na Bliskim Wschodzie i w Afryce wykazywał niewielkie wahania. Według danych w 2023 r. na obie Ameryki przypada około 19% światowych mocy produkcyjnych tabletek butelkowych, głównie w Stanach Zjednoczonych, i są one również jednym z głównych regionów konsumentów tabletek butelkowych na całym świecie. Ze względu na wysokie koszty poliestru pod koniec 2022 r. niektóre jednostki produkujące chipy butelkowe w obu Amerykach doświadczyły cięć w produkcji, a klienci na dalszym szczeblu łańcucha dostaw zaczęli kupować towary importowane. Szczyt importu nastąpił wcześniej, jednak Stanom Zjednoczonym i krajom Ameryki Południowej trudno było go szybko przetrawić w krótkim okresie, co skutkowało spadkiem wolumenu importu; Wraz ze szczytowym sezonem konsumpcji w późniejszym etapie, podaż i popyt stopniowo się poprawiają. Według danych CCF ogółem udział obu Ameryk w światowym imporcie spadnie do około 26% w 2023 r. Europa jest jednym z głównych regionów konsumentów płatków butelkowych. Ze względu na brak nowych mocy produkcyjnych w ostatnich latach, globalne moce produkcyjne spadły do ​​około 11%, a w większości zakładów doszło do cięć lub przestojów w produkcji, co spowodowało wysoki popyt na import płatków butelkowych. Ogólnie rzecz biorąc, Europa będzie odpowiadać za około 36% światowego importu w 2023 r., przy niewielkim wzroście rok do roku,

Wstęp W kwietniu zysk brutto z granulatów tworzyw sztucznych PP produkowanych różnymi procesami w Chinach w większości wzrósł, wśród których główny nurt PP na bazie ropy naftowej, węgla i PDH odnotował różny stopień wzrostu zysku brutto. Pomimo stosunkowo wysokich cen surowców, takich jak ropa naftowa i propan, ogólna cena spot PP oscylowała w kwietniu na wysokim poziomie, czemu sprzyjała ograniczona podaż na rynku. Średnia miesięczna cena wzrosła o ponad 10% w ujęciu miesięcznym, co spowodowało znaczny wzrost zysku brutto w głównym procesie PP. Wśród nich zysk brutto PP na bazie ropy naftowej wzrósł o 80,10% miesiąc do miesiąca, stając się trasą procesową o najwyższym wzroście zysku brutto w kwietniu. W kwietniu strata zysku brutto na oleju dla przedsiębiorstw zajmujących się produkcją polipropylenu spadła, przy średnim zysku brutto na poziomie -170,15 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 684,93 juanów/tonę miesiąc do miesiąca i wzrost o 80,10%. Ropa Brent drożeje z miesiąca na miesiąc. Według danych statystycznych, średnia miesięczna cena ropy Brent wynosi 100,43 dolarów za baryłkę, a średni koszt ropy do produkcji PP wynosi 9513,99 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 209,40 juanów/tonę, czyli 2,25% miesiąc do miesiąca. W ciągu miesiąca średnia cena ropy do PP wyniosła 9343,84 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 894,32 juanów/tonę, czyli 10,58% w porównaniu z poprzednim miesiącem. Wzrost kosztów PP na bazie ropy naftowej nie jest tak znaczący jak wzrost ceny, co skutkuje zmniejszeniem strat zysku brutto przedsiębiorstw produkujących PP na bazie ropy naftowej. Strata zysku brutto na polipropylenie na bazie ropy naftowej w maju może w dalszym ciągu spadać. Obecnie Cieśnina Ormuz nadal znajduje się w stanie półzamkniętym o niskiej wydajności ruchu, a Stany Zjednoczone mają surowe ograniczenia na eksport irańskiej ropy, więc rynek spot jest stosunkowo niewielki. Choć Trump zapowiada płynne negocjacje i stale uspokaja rynek, z informacji zwrotnych Iranu wynika, że ​​różnice między obiema stronami nadal istnieją, a na rynku prawdopodobne są wahania, w związku z czym ceny ropy naftowej w dalszym ciągu się wahają. Ogólnie rzecz biorąc, oczekuje się, że ceny na rynku ropy naftowej będą charakteryzowały się wysokim i szerokim zakresem wahań, z niewielkim przesunięciem środka ciężkości w dół. Koszt polipropylenu na bazie ropy naftowej może nieznacznie spaść, ale ze względu na skoncentrowaną konserwację i znaczne wsparcie strony podażowej cena PP jest nadal wspierana. Oczekuje się, że zysk brutto PP na bazie ropy naftowej może nieznacznie się poprawić. W kwietniu zysk brutto przedsiębiorstw produkujących PP na węglu wzrósł, przy średnim zysku brutto na poziomie 2652,48 juanów/tonę, co stanowi wzrost o 761,88 juanów/tonę, czyli o 40,30% w porównaniu z poprzednim miesiącem. Węgiel energetyczny nieznacznie wzrósł w porównaniu do poprzedniego miesiąca, a średni koszt węgla do produkcji PP wyniósł 6503,75 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 82,89 juanów/tonę, czyli 1,29% w porównaniu do marca; Średnia cena PP z węgla wyniosła 9156,23 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 844,77 juanów/tonę, czyli 10,16% w porównaniu z poprzednim okresem. Wzrost cen PP z węgla był większy niż wzrost kosztów, co spowodowało wzrost zysku brutto z PP. Oczekuje się, że wahania zysku brutto na węglu PP Resin będą ograniczone w maju. W maju dalsi użytkownicy będą stopniowo zmniejszać zapotrzebowanie na przedletnie zarybianie, aby zaspokoić szczytowe zapotrzebowanie. Biorąc pod uwagę obecny niższy poziom zapasów w niektórych elektrowniach w porównaniu z tym samym okresem w poprzednich latach, możliwość wczesnych wysokich temperatur oraz ograniczoną przewagę w zakresie efektywności kosztowej importowanego węgla, oczekuje się, że popyt na zaopatrzenie w zapasy na niższym szczeblu łańcucha dostaw znacząco zwiększy wsparcie rynkowe i podniesie ceny węgla. Wsparcie kosztowe węgla do PP może zostać wzmocnione, jednak biorąc pod uwagę silne wsparcie cen PP, oczekuje się, że zysk brutto na węglu do PP pozostanie stabilny i będzie charakteryzował się niewielkimi zmianami. Zysk brutto na produkcji metanolu do granulatów PP ze źródeł zewnętrznych w kwietniu spadł z miesiąca na miesiąc. Średni zysk brutto z zewnętrznego metanolu do produkcji PP wyniósł 260,42 juanów/tonę, co oznacza spadek o 365,57 juanów/tonę w porównaniu z poprzednim okresem. Średnia cena metanolu w kwietniu wyniosła 2632,92 juanów/tonę, przy wzroście miesięcznym o 435,15 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 19,80%. Doprowadziło to do wzrostu kosztów metanolu do produkcji PP w ujęciu miesięcznym o 1157,13 juanów/tonę, co stanowi wzrost o 15,04%. W kwietniu cena metanolu do PP wzrosła, przy wzroście miesięcznym o 890,08 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 10,70%. Wzrost ceny metanolu do PP nie jest tak znaczący jak wzrost kosztu metanolu do PP, co skutkuje z miesiąca na miesiąc spadkiem zysku brutto z zewnętrznych zakupów metanolu do PP. Patrząc na maj, można się spodziewać, że zysk brutto z zewnętrznego metanolu do produkcji PP może nieznacznie wzrosnąć. W maju na krajowym rynku metanolu może utrzymać się ogólna równowaga podaży i popytu, a koncentracja transakcji może skupiać się głównie na oscylacjach skrzynek. Podaż importu w dalszym ciągu się kurczy i istnieje duże oczekiwanie na negatywne opinie ze strony produktów przetworzonych. W połączeniu z nieodłącznym planem „wiosennej inspekcji” fabryk wyższego i niższego szczebla w maju, istnieje wieloraka gra mentalności i podstaw. Ogólnie rzecz biorąc, oczekuje się, że zmiana kosztów zewnętrznego metanolu na produkcję PP będzie ograniczona. Biorąc pod uwagę, że wsparcie cenowe PP jest w dalszym ciągu relatywnie silne, zysk brutto może jeszcze nieznacznie wzrosnąć. W kwietniu spadła strata zysku brutto przedsiębiorstw produkujących PDH PP. Średni zysk brutto PDH PP wyniósł -1523,11 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 700,63 juanów/tonę w porównaniu z poprzednim miesiącem, przy stopie wzrostu wynoszącej 31,51%. Średni koszt produkcji PDH PP wyniósł 10845,64 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 220,14 juanów/tonę, czyli 2,07% w porównaniu z poprzednim okresem; Średnia cena PP wyprodukowanego w technologii PDH wyniosła 9322,52 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 920,76 juanów/tonę, czyli 10,96% miesiąc do miesiąca. Wzrost ceny PP wytwarzanego w PDH był większy niż wzrost kosztów, co spowodowało zmniejszenie straty zysku brutto w przypadku PP wytwarzanego w PDH. Oczekuje się, że w maju strata zysku brutto PDH PP ulegnie zmniejszeniu. Koszt importu propanu w maju pozostaje wysoki, a ze względu na wpływ sytuacji na Bliskim Wschodzie ilość importowanych surowców docierających do portu również pozostanie na niskim poziomie. Ważnym czynnikiem wspierającym na rynku pozostaje niska podaż. Oczekuje się jednak, że popyt na rynku downstream również spadnie, a wydajność operacyjna PDH spadła do niskiego poziomu. Wzrost temperatury będzie także ograniczał popyt na spalanie, a rynkowi brakuje trwałej dynamiki wzrostowej. Oczekuje się, że koszty produkcji PP w technologii PDH mogą nieznacznie wzrosnąć, a podaż PP może być ograniczona przy wysokich cenach, co spowoduje zmniejszenie skali strat przedsiębiorstw. W kwietniu zysk brutto z produkcji PP z zewnętrznych zakupów propylenu spadł, przy średnim poziomie zysku wynoszącym -618,96 juanów/tonę w miesiącu, przy spadku miesięcznym o 88,39 juanów/tonę, czyli 16,66%. Koszt produkcji PP z importowanego propylenu w kwietniu wzrósł o 942,02 juanów/tonę w porównaniu do poprzedniego miesiąca. Cena PP produkowanego z importowanego propylenu wzrosła o 933,49 juanów/tonę miesiąc do miesiąca. W wartościach bezwzględnych wzrost kosztów produkcji PP z importowanego propylenu jest większy niż wzrost ceny PP z importowanego propylenu, co skutkuje wzrostem straty zysku brutto. Oczekuje się, że strata zysku brutto na produkcji PP z importowanego propylenu w maju będzie dalej rosła. W maju nadal utrzymuje się pewne wsparcie po stronie kosztowej i podażowej rynku propylenu, a ogólna strona popytowa jest stabilna, ale słabnie. Na rynku propylenu przewidywana jest gra popytowo-podażowa i istnieje duże prawdopodobieństwo wahań cen na wysokim poziomie. Dlatego też koszt produkcji PP z importowanego propylenu może być w dalszym ciągu wysoki i oczekuje się, że zysk brutto przedsiębiorstwa spadnie lub wzrośnie. Ogólnie rzecz biorąc, oczekuje się, że zysk brutto wieloprocesowego PP w maju będzie wykazywał tendencję najpierw rosnącą, a następnie malejącą. Obecna sytuacja geopolityczna w dalszym ciągu pozostaje niepewna, ze znacznymi wahaniami po stronie kosztów. Wpływ zaburzeń geopolitycznych na rynek w dalszym ciągu trwa, jednak z biegiem czasu reakcja rynku na doniesienia może stopniowo słabnąć. Na poziomie podstawowym, ograniczonym przez ograniczoną podaż surowców, schemat uruchamiania urządzeń przemysłowych i ogólnie ograniczona podaż towarów będą w dalszym ciągu wspierać ceny PP, powodując przejściowy wzrost zysku brutto; W miarę jak w przyszłości niedobory surowców będą stopniowo zmniejszać się, oczekuje się, że tempo funkcjonowania branży będzie stale rosło, a koncentracja cen PP może odpowiednio spaść. Pod presją i zawężeniem znajdzie się także zysk brutto PP w różnych ścieżkach procesowych.

Statystyki celne pokazują, że w pierwszym kwartale tego roku skumulowany eksport dwutlenku tytanu z Chin osiągnął około 536 800 ton, co oznacza wzrost o 7,15% rok do roku. W tym marcowy eksport wyniósł 201 500 ton, co oznacza wzrost w ujęciu miesięcznym o 33,03% i wzrost o 8,92% rok do roku. Import w dalszym ciągu spadał, a skumulowany import w pierwszym kwartale wyniósł około 15 600 ton, co oznacza spadek o 25,10% rok do roku. W pierwszym kwartale wolumen eksportu chlorowanego rutylu ditlenku tytanu, który ma wyższą zawartość techniczną i wartość dodaną, osiągnął około 135 800 ton, co oznacza znaczny wzrost rok do roku o 39,24%. Tylko od stycznia do lutego eksport chlorowanego dwutlenku tytanu wyniósł 84,8 tys. ton, co oznacza wzrost o 45,21% rok do roku. Analitycy branżowi zauważyli, że oznacza to, że chiński sektor dwutlenku tytanu przyspiesza przejście od ekspansji skali na bazie kwasu siarkowego do rozwoju wysokiej jakości, reprezentowanego przez metodę chlorowania, przy ciągłym ulepszaniu struktury produktów eksportowych. Istnieje sześć powodów wysokiego wolumenu eksportu białego proszku dwutlenku tytanu do Chin w pierwszym kwartale. Po pierwsze, istnieje rozbieżność w harmonogramie Święta Wiosny. Podczas Święta Wiosny dostawy towarów albo zmieniają się w tempie, albo pozostają w tyle z zamówieniami, co skutkuje wyraźnym naciskiem na zapewnienie dostaw i konkurowanie o eksport; Drugim jest wszczęcie i wznowienie dochodzeń antydumpingowych przeciwko chińskiemu dwutlenkowi tytanu przez takie kraje jak Wielka Brytania i Indie, wraz ze wzrostem liczby zamówień na scentralizowane uzupełnianie i rezerwowanie przed podwyżką podatku; Trzecim powodem jest sytuacja na Bliskim Wschodzie, która doprowadziła do niedoborów energii dla zagranicznych producentów. Stabilne dostawy do Chin przyjęły część zamówień, zwłaszcza na produkty do chlorowania, które mają niskie ceny i dobrą jakość i zyskały uznanie większej liczby użytkowników zagranicznych; Po czwarte, w porównaniu z Chinami popyt na kluczowe branże, takie jak nieruchomości, w większości krajów zamorskich stale rośnie, a wysoki wolumen zamówień jest również normą; Piątym jest korekta „deamerykanizacji” chińskiego rynku eksportowego, zmierzająca w kierunku znacznego wzrostu eksportu do ASEAN, Europy, Afryki i innych regionów, przy czym coraz więcej krajów rozwijających się staje się rynkami kluczowymi; Szósty to eksplozja zagranicznego zapotrzebowania na nową energię, fotowoltaikę i inne niszowe rynki, które w pewnym stopniu zostały uwolnione. Jest to punkt szybkiego wzrostu dla rynku high-end. Podsumowując, jest to połączenie „krótkoterminowego przewartościowania” i „realnego wzrostu”. Faktycznie przypomina to sytuację w Chinach, gdzie również istnieje możliwość wystąpienia debetu na żądanie, czego należy przestrzegać. W pierwszym kwartale import i eksport pigmentu dwutlenku tytanu w Chinach wykazywał „stały wzrost eksportu, zoptymalizowaną strukturę i ciągły spadek importu”. Rynek osiągnął „stabilny wzrost ilości i cen” pod presją kosztów, należy jednak uważać na słabe podstawy popytu i ryzyka zewnętrzne. W pierwszym kwartale, zwłaszcza w marcu, cena dwutlenku tytanu gwałtownie wzrosła. Wynika to głównie z konfliktu geopolitycznego na Bliskim Wschodzie, który miał miejsce pod koniec lutego, który doprowadził do zaostrzenia światowych dostaw siarki i ciągłego wzrostu cen kwasu siarkowego, a tym samym silnie podniósł koszty produkcji dwutlenku tytanu. Wiodące przedsiębiorstwa wielokrotnie podnosiły ceny i do końca marca średnia cena rutylowego dwutlenku tytanu osiągnęła 15260 juanów/tonę. Od początku tego roku branża kontynuuje tendencję ograniczania produkcji począwszy od 2025 r., przy niewielkim spadku produkcji rok do roku w pierwszym kwartale wynoszącym 2,8% i stopniu wykorzystania mocy produkcyjnych na poziomie poniżej 70%. Przed i po Święcie Wiosny zapasy przedsiębiorstw pozostawały niskie, co stanowiło wsparcie dla wzrostu cen. W pierwszym kwartale istniał popyt na uzupełnienia na rynkach zagranicznych, a jednocześnie miały na to wpływ dochodzenia antydumpingowe w takich krajach jak Wielka Brytania i Indie, a także cięcia produkcji przez niektóre zagraniczne firmy, co w pewnym stopniu skorzystało na eksporcie dwutlenku tytanu z Chin. Pomimo imponujących danych za pierwszy kwartał nie można ignorować obaw rynkowych. Po pierwsze, podstawy popytu nie są solidne. Ta runda podwyżek cen wynika głównie z presji kosztowej, przy ograniczonej poprawie rzeczywistego popytu w branżach niższego szczebla, takich jak powłoki, tworzywa sztuczne, guma, atrament papierniczy i włókna chemiczne. Słaby krajowy przemysł nieruchomości nie ma wystarczającego wsparcia dla popytu. Rzeczywista sytuacja transakcyjna zamówień o wysokich cenach w marcu była niższa niż oczekiwano. Po drugie, eksport znajduje się pod presją. W drugim kwartale efekt wczesnego gromadzenia zapasów w Indiach może osłabnąć w połączeniu z rosnącymi barierami handlowymi, takimi jak dochodzenia antydumpingowe, które mogą wywrzeć presję na tempo wzrostu tradycyjnych rynków eksportowych. Tymczasem rosnące koszty transportu międzynarodowego spowodowane sytuacją na Bliskim Wschodzie będą w dalszym ciągu ograniczać zyski z handlu zagranicznego. Po trzecie, branża stoi pod znaczną presją zysku. Pomimo wzrostu cen produktów większość przedsiębiorstw w dalszym ciągu prowadzi działalność ze stratą lub w stanie odwrotnym ze względu na większy wzrost kosztów surowców, a presja zysku w branży zasadniczo nie osłabła. Ogólnie rzecz biorąc, dane dotyczące importu i eksportu dwutlenku tytanu w pierwszym kwartale tego roku odzwierciedlają odporność branży na wstrząsy zewnętrzne i pozytywny postęp w modernizacji strukturalnej. Jednak kluczem do zdrowego rozwoju branży w przyszłości jest to, czy uda jej się oderwać od prostego modelu opartego na kosztach, skonsolidować zalety produktów z najwyższej półki poprzez ulepszenia technologiczne i skutecznie reagować na zmiany w otoczeniu handlu zagranicznego i wyzwania związane z popytem krajowym. Yu Jie przeanalizował i wskazał. Sądząc po skumulowanym spadku wolumenu importu w pierwszym kwartale tego roku, w związku z tą sytuacją istnieje duże prawdopodobieństwo, że łączny wolumen importu w 2026 roku spadnie do nowego minimum. Na wolumen eksportu w zasadzie nie miał wpływu czynnik Święta Wiosny, wśród którego eksport metody chlorowania znacznie wzrósł z roku na rok, co wskazuje, że konkurencyjność Chin staje się silniejsza wraz ze wzrostem zdolności produkcyjnych metody chlorowania, poprawą jakości i kosztami, w zasadzie niezależnymi od surowców. Rynek dwutlenku tytanu w pierwszym kwartale kontynuował powolny trend z 2025 roku, a cała branża zaczęła działać pod negatywną presją. Po Święcie Wiosny spodziewano się podwyżek cen, ale wojna USA z Iranem przyspieszyła tę rundę rynku. Zamknięcie Cieśniny Holmsa spowodowało wzrost cen ropy, szczególnie znacząco ograniczając import siarki. W rezultacie rynek dwutlenku tytanu doświadczył w pierwszym kwartale rzadkiego, ciągłego wzrostu, a wzrost cen przekroczył oczekiwania zarówno rynków wyższego, jak i niższego szczebla. Istniało również powiązanie między rynkami krajowymi i międzynarodowymi, a większość producentów borykała się z sytuacją niesprzedanych produktów. Podaż pozostaje ograniczona i oczekuje się, że utrzyma się przez pewien okres w przyszłości. Gorący rynek nieznacznie poprawił sytuację biznesową producentów dwutlenku tytanu, należy jednak również zauważyć, że ciągły wzrost cen doprowadzi do zmiany zdolności odbioru terminali na rynku niższego szczebla z akceptacji ścisłej do odrętwiałego oczekiwania. Przecież zagraniczni producenci mają mniejsze podwyżki cen i wolniejsze tempo, dlatego musimy zachować czujność w związku z nadmiernym wpływem przyszłych podwyżek cen na przyszły popyt.

W marcu na krajowym rynku dwutlenku tytanu odnotowano bezprecedensowy wzrost cen: Longbai Group Co., Ltd. wydała trzy kolejne zawiadomienia o podwyżce cen w dniach 2, 16 i 24 marca, podnosząc krajowe ceny produktów z dwutlenku tytanu o skumulowane 2000 juanów/tonę, co oznacza najwyższy miesięczny wzrost w ostatnich latach. Pod wpływem wiodących firm ponad 20 krajowych producentów dwutlenku tytanu poszło w ich ślady, tworząc zbiorowy trend „trzech kolejnych podwyżek cen”. Ten gwałtowny wzrost cen na rynku dwutlenku tytanu wydawał się wynikać z inicjatywy rynkowej przedsiębiorstw mającej na celu dostosowanie cen produktów, ale w rzeczywistości był to wymuszona reakcja na stale rosnące koszty wydobycia, co dodatkowo odzwierciedlało dostosowania strukturalne w krajowym przemyśle dwutlenku tytanu znajdującym się pod przedłużającą się presją. Koszty rosną jak fala przypływowa. Podnoszenie cen jest naprawdę bezsilne Wzrost cen surowców wydobywczych jest bezpośrednią siłą napędową „trzech kolejnych podwyżek” białego proszku dwutlenku tytanu. Zwiększanie cen przedsiębiorstw zajmujących się dwutlenkiem tytanu jest zasadniczo bezradnym posunięciem w obliczu wysokich kosztów, a także walką o przetrwanie w ramach zasady „bez wzrostu cen, bez strat”. W procesie produkcyjnym proszku dwutlenku tytanu kwas siarkowy jest niezbędnym surowcem rdzeniowym, o ogromnym zużyciu i bezpośrednio związanym z kosztami produktu. Według szacunków branżowych do produkcji dwutlenku tytanu potrzeba około 3-4 ton kwasu siarkowego na tonę, a każda zmiana cen kwasu siarkowego przekłada się bezpośrednio na koszt produkcji dwutlenku tytanu. Jeśli cena kwasu siarkowego wzrośnie o 500 juanów/tonę, koszt dwutlenku tytanu wzrośnie o 1500 juanów do 2000 juanów/tonę. Ten wzrost kosztów niewątpliwie pogłębia szkodę przedsiębiorstw produkujących dwutlenek tytanu, które już są na krawędzi strat. W marcu znaczący wzrost cen kwasu siarkowego całkowicie przełamał wynik kosztowy przedsiębiorstw zajmujących się dwutlenkiem tytanu, stając się bezpośrednią przyczyną wzrostu cen dwutlenku tytanu. Wzrost cen kwasu siarkowego jest zakorzeniony w znacznym wzroście cen siarki w surowcach wydobywczych, tworząc łańcuch przenoszenia kosztów obejmujący „wzrost cen siarki → wzrost poziomu kwasu siarkowego → wzrost dwutlenku tytanu”. Według platform danych o towarach, takich jak Shengyi Society, na dzień 31 marca krajowa cena referencyjna siarki osiągnęła 5726,67 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 46,46% z 3910 juanów/tonę na początku marca. Wzrost cen był gwałtowny i szybki, przekraczając oczekiwania rynku. Ciągły wzrost cen siarki od 2026 r. nie jest przypadkowy, ale wynika z wielu czynników, takich jak konflikty geopolityczne prowadzące do zaostrzenia podaży, skoncentrowane uwolnienie popytu na orkę wiosenną oraz rosnące koszty importu. Gwałtowny wzrost cen siarki przenosi się na dalszy rynek, bezpośrednio powodując znaczny wzrost cen kwasu siarkowego. Na dzień 31 marca cena referencyjna kwasu siarkowego w Chinach wynosiła 1580 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 49,41% w porównaniu z 1057,5 juanów/tonę na początku marca. Dlatego pod presją znacznego wzrostu cen surowców, takich jak siarka i kwas siarkowy, koszty produkcji przedsiębiorstw zajmujących się dwutlenkiem tytanu gwałtownie wzrosły, a „wewnętrzna siła napędowa” podwyżek cen jest niespotykanie silna. Podwyżki cen stały się dla przedsiębiorstw jedyną możliwością utrzymania normalnej produkcji i złagodzenia presji kosztowej. Na dzień 31 marca ceny loco fabryka, w tym podatki, za różne rodzaje dwutlenku tytanu w Chinach, są następujące: typ złoto-czerwonego kamienia metodą kwasu siarkowego wynosi od 14800 do 15800 juanów/tonę, typ anatazu wynosi od 14000 juanów do 14300 juanów/tonę, a typ złoto-czerwonego kamienia metodą chlorkową wynosi od 15000 juanów do 17500 juanów/tonę. Długotrwała presja na branżę, straty wymuszające wzrost cen Intensywne podwyżki cen przedsiębiorstw zajmujących się dwutlenkiem tytanu nie oznaczają istotnego odbicia popytu w branży, ale raczej długoterminową sytuację, w której branża dwutlenku tytanu jest na krawędzi strat, a presja operacyjna stale się nasila, zmuszając przedsiębiorstwa do zbiorowego podnoszenia cen w celu poszukiwania przetrwania i przełomów. W 2025 r. ogólne wyniki krajowego przemysłu dwutlenku tytanu będą powolne, ceny rynkowe będą spadać, a przedsiębiorstwa staną generalnie przed dylematem „podwójnego spadku” przychodów i zysków, a niektóre przedsiębiorstwa poniosą straty. 24 marca Anhui Annada Titanium Industry Co., Ltd., krajowe przedsiębiorstwo zajmujące się dwutlenkiem tytanu o ugruntowanej pozycji, opublikowało swój raport za rok 2025, z którego wynika, że ​​firma osiągnęła przychody w wysokości 1,69 miliarda juanów, co oznacza spadek o 10,4% rok do roku; Zysk netto przypadający na spółkę dominującą stanowił stratę w wysokości 92,58 mln juanów, co oznacza spadek o 922,5% rok do roku. Prognoza wyników opublikowana przez Guangdong Huiyun Titanium Industry Co., Ltd. pokazuje, że w 2025 r. oczekuje się utraty od 46 do 65 mln juanów zysku netto przypadającego na spółkę dominującą. Jinpu Titanium Industry Co., Ltd. spodziewa się straty zysku netto w wysokości od 428 do 489 mln juanów przypisywanej spółce dominującej w 2025 r. Podstawową przyczyną presji operacyjnej przedsiębiorstw produkujących dwutlenek tytanu jest dwustronna presja kosztów i ceny. W 2025 roku krajowa cena dwutlenku tytanu będzie nadal spadać. Według danych Zhuochuang Information średnia cena dwutlenku tytanu na rynku chińskim w pierwszej połowie 2025 roku wyniesie 14425 juanów/tonę, co oznacza spadek o 11% w porównaniu z tym samym okresem 2024 roku. Wśród nich cena rutylowego dwutlenku tytanu szybko spadła z 15500 juanów/tonę do 13700 juanów/tonę w drugim kwartale. Na koniec grudnia 2025 r. przedział cenowy krajowego rutylu dwutlenku tytanu wraz z podatkami waha się od 12400 juanów do 13600 juanów/tonę, a przedział cenowy dwutlenku tytanu anatazu waha się od 11800 juanów do 12200 juanów/tonę, przy czym ceny w obu przypadkach są niskie w ostatnich latach. Jednocześnie ceny surowców na rynku wydobywczym w dalszym ciągu się wahają, a ceny surowców podstawowych, takich jak koncentrat tytanu i kwas siarkowy, z kolei rosną, co jeszcze bardziej zmniejsza rentowność przedsiębiorstw. Z danych wynika, że ​​w latach 2024-2026 rentowność krajowych spółek zajmujących się dwutlenkiem tytanu w dalszym ciągu się pogarszała. Po trzecim kwartale 2025 r. przedsiębiorstwa z branży stopniowo popadały w stan strat, a w czwartym kwartale straty uległy dalszemu nasileniu, przy stracie pojedynczej tony wynoszącej około 1800 juanów; W pierwszym kwartale 2026 r. (stan na 25 marca) straty w branży uległy dalszemu zwiększeniu, a straty w pojedynczej tonie osiągnęły poziom 2300 juanów/tonę. Chociaż cena dwutlenku tytanu osiągnęła w marcu trzy kolejne wzrosty, przy skumulowanym wzroście o 2000 juanów/tonę, wzrost ten nie w pełni pokrył presję wzrostową po stronie kosztów. Według obliczeń branżowych sam wzrost cen siarki spowodował wzrost kosztów dla przedsiębiorstw produkujących dwutlenek tytanu o ponad 1800 juanów/tonę. Skumulowany wzrost wynikający z trzech podwyżek cen ledwo pokrywa ten wzrost kosztów, a poprawa rentowności przedsiębiorstwa jest ograniczona. Większość przedsiębiorstw nadal znajduje się w stanie „niskiego zysku” lub „progu rentowności”. Ciągłe straty operacyjne zmuszają stronę podażową przemysłu dwutlenku tytanu do przyspieszenia jego usuwania, a tempo przetasowań w branży stale przyspiesza. Według statystyk opublikowanych przez Strategiczny sojusz na rzecz innowacji w przemyśle dwutlenku tytanu do 2025 r. w chińskim przemyśle dwutlenku tytanu będzie łącznie 18 przedsiębiorstw o ​​rzeczywistej produkcji co najmniej 100 000 ton, co oznacza wzrost o 3 w porównaniu z 2024 r.; Spośród pierwotnych przedsiębiorstw produkcyjnych 9 zaprzestało produkcji lub zamknęło produkcję, a do produkcji dołączyły 2 nowe przedsiębiorstwa (1 zajmujące się metodą kwasu solnego i 1 metodą chlorowania). 26 stycznia Grupa Teno ogłosiła trwałe zamknięcie swojego zakładu produkcyjnego dwutlenku tytanu zlokalizowanego w Fuzhou w prowincji Jiangxi w Chinach. Fabryka ma moce produkcyjne na poziomie 50 000 ton rocznie i od października 2025 r. znajduje się w stanie długoterminowego przestoju. Głównymi przyczynami przestoju są słaby popyt krajowy, nadwyżka mocy produkcyjnych i utrzymujący się niski poziom cen. Tego samego dnia firma Jinpu Titanium Industry Co., Ltd. ogłosiła, że ​​jej spółka zależna Xuzhou Titanium Dioxyde Chemical Co., Ltd., będąca w całości jej własnością, oficjalnie zaprzestała produkcji, co jeszcze bardziej ograniczyło podaż w branży. Ponadto do 2025 r. produkcja dwutlenku tytanu w Chinach osiągnie 4,72 mln ton, co oznacza spadek o 47 000 ton rok do roku, co oznacza spadek o 1%. Po raz pierwszy od ponad 20 lat roczna produkcja dwutlenku tytanu w Chinach spadła, co również potwierdza przyspieszenie procesu rozliczeń po stronie podaży w branży. Ostrożny optymizm w przyszłości, pogłębiający się zróżnicowanie branż Branża generalnie podchodzi ostrożnie i optymistycznie do przyszłego trendu na rynku dwutlenku tytanu. W krótkim okresie, jako tradycyjny szczyt konsumpcji w branży dwutlenku tytanu, przy silnym wsparciu ze strony kosztowej, oczekuje się, że cena dwutlenku tytanu utrzyma się na wysokim poziomie. Obecnie ceny siarki i kwasu siarkowego kształtują się na wysokim poziomie, a możliwość istotnego spadku w krótkim terminie jest niewielka. Presja kosztowa na przedsiębiorstwa produkujące dwutlenek tytanu będzie nadal występować. Za optymistycznymi oczekiwaniami branży kryje się wciąż wiele obaw, wśród których niepewność po stronie popytowej stała się kluczową zmienną wpływającą na późniejszy trend cenowy. Wraz z nadejściem drugiego kwartału branża dwutlenku tytanu stopniowo wejdzie w tradycyjną fazę pozasezonową, a zapotrzebowanie na dalsze gałęzie przemysłu końcowego, takie jak powłoki i tworzywa sztuczne, będzie spadać. To, czy te branże będą w stanie skutecznie znieść wzrost cen, stanie się głównym czynnikiem decydującym o tym, czy cena dwutlenku tytanu może pozostać wysoka. Warto zauważyć, że ciągły wzrost cen dwutlenku tytanu w marcu może przeciążyć część popytu na rynku downstream. Obecnie przedsiębiorstwa terminalowe i kanały dystrybutorów zakończyły etapowe uzupełnianie zapasów. Jednocześnie, ze względu na szybszy wzrost kosztów wydobycia niż wzrost cen dwutlenku tytanu, część spółek zajmujących się dwutlenkiem tytanu w dalszym ciągu stoi przed znaczną presją zysku. Podsumowując, „trzy kolejne wzrosty” na rynku dwutlenku tytanu w marcu nie były sygnałem ożywienia w branży, ale pasywną reakcją napędzaną kosztami i, co ważniejsze, aktywnym przełomem dla poszukującej przetrwania branży dwutlenku tytanu po długoterminowych stratach. W kontekście utrzymującego się ryzyka geopolitycznego i silnego wsparcia kosztów wydobycia oczekuje się, że w krótkim okresie ceny dwutlenku tytanu utrzymają wysoką zmienność. Jednak w dłuższej perspektywie branża nadal musi stawić czoła głęboko zakorzenionym problemom rozwojowym, takim jak słaby popyt, nadwyżka mocy produkcyjnych i presja zysków. Ta fala podwyżek cen jeszcze bardziej pogłębi zróżnicowanie branży dwutlenku tytanu: oczekuje się, że wiodące przedsiębiorstwa, posiadające przewagę pod względem skali, kosztów i technologii, zyskają chwilę wytchnienia w tej fali podwyżek cen; Jednakże ze względu na brak efektu skali i słabe możliwości kontroli kosztów małe i średnie przedsiębiorstwa produkujące dwutlenek tytanu staną przed podwójną presją w postaci wysokich kosztów i słabego popytu, co jeszcze bardziej ograniczy ich przestrzeń przetrwania i przyspieszy proces przetasowań w branży. Może to być ważny punkt zwrotny dla chińskiego przemysłu dwutlenku tytanu, który pozwoli mu pożegnać się z ekstensywnym wzrostem i przejść w kierunku rozwoju wysokiej jakości.

Cień konfliktów geopolitycznych szybko rozprzestrzenia się na rynek towarowy. Wieczorem 8 marca międzynarodowe ceny ropy naftowej po raz pierwszy od prawie czterech lat przekroczyły próg 100 dolarów za baryłkę, wywołując falę uderzeniową na rynkach światowych i szybko wywołując turbulencje w łańcuchu dostaw przemysłu chemicznego. Jako kluczowy produkt końcowy przemysłu naftowego, rynek PVA (alkoholu poliwinylowego) zareagował odpowiednio. Z raportów wynika, że ​​firma Wanwei High-Tech (SH600063, cena akcji 7,07 juanów, kapitalizacja rynkowa 14,629 miliardów juanów), wiodący krajowy gracz w branży PVA, wydał zawiadomienie o dostosowaniu cen. Firma podała, że ​​w związku z rosnącymi cenami surowców zdecydowała się na podwyżkę cen wszystkich odmian produktów PVA o 2000 juanów za tonę. Lider branży PVA ogłosił podwyżkę cen na całą swoją linię produktów. Powodem wzrostu cen jest wzrost kosztów surowców wydobywczych, przy dostosowaniu cen do trendów rynkowych. 9 marca rzecznik Biura Relacji Inwestorskich Wanwei High-Tech wyjaśnił reporterom. Podstawową przyczyną jest jednak wzrost cen ropy naftowej. Jako podstawowy surowiec chemiczny, wahania cen ropy naftowej mają charakter transmisyjny. Korekty cen są ustalane przez dostawców surowców na wyższym szczeblu łańcucha dostaw. Do surowców wykorzystywanych do produkcji PVA zalicza się octan winylu i etylen, które pochodzą z ropy naftowej. Chiny są największym na świecie producentem PVA, a Wanwei High-Tech jest wiodącym przedsiębiorstwem w krajowym przemyśle PVA i jednym z najbardziej produktywnych producentów PVA na świecie. Według raportu okresowego firmy Wanwei High-Tech za rok 2025 żywica PVA, jako szeroko stosowany polimer, jest stosowana w różnych dziedzinach, takich jak budownictwo, tekstylia, nowe materiały i papiernictwo. Firma utworzyła cztery główne sektory przemysłowe: chemikalia, włókna chemiczne, materiały budowlane i nowe materiały, a także pięć głównych łańcuchów przemysłowych, w tym VAC — PVA — włókno PVA, PVA — folia optyczna PVA — polaryzator, PVA — żywica PVB — folia PVB, alkohol z biomasy — etylen — VAC — VAE/PVA i VAC — VAE — proszek ponownie dyspergowalny. Z raportu okresowego spółki za rok 2025 wynika, że ​​w okresie objętym raportem produkcja PVAL osiągnęła 152 700 ton, co oznacza wzrost o 33,17% rok do roku. Przychody ze sprzedaży wyniosły 1,333 miliarda juanów, co oznacza wzrost o 24,58% rok do roku. Przekłada się to na cenę sprzedaży PVA wynoszącą 8730 juanów za tonę. Tymczasem dane wskazują na niedobory dostaw PVA, przy średniej cenie rynkowej wynoszącej 10 076 juanów za tonę. Konflikt amerykańsko-irański trwa, w związku z czym ponad połowa cen produktów chemicznych rośnie. Ponieważ jest to towar masowy ściśle powiązany z ropą naftową, ceny PVAL są silnie skorelowane z trendami na rynku ropy naftowej. Według agencji prasowej Xinhua, pod wpływem trwających konfliktów zbrojnych między USA, Izraelem i Iranem, 8 marca międzynarodowe ceny kontraktów terminowych na ropę naftową przekroczyły 100 dolarów za baryłkę, co stanowi pierwszy raz od połowy 2022 roku. Dane pokazały, że cena kontraktów terminowych lekkiej ropy naftowej (WTI) z kwietniową dostawą na nowojorskiej giełdzie Mercantile Exchange wzrosła do 111,24 dolarów za baryłkę, co oznacza wzrost o 22,38%. Według doniesień, w związku z wojną blokującą przepływ Cieśniny Ormuz, główne kraje produkujące ropę, takie jak Irak, Kuwejt i Zjednoczone Emiraty Arabskie, zostały zmuszone do ograniczenia wydobycia ze względu na niewystarczające możliwości magazynowania ropy, co jeszcze bardziej pogłębiło niedobory dostaw. Trwające napięcia geopolityczne między USA a Iranem są jednym z głównych czynników odpowiedzialnych za niedawny wzrost cen produktów chemicznych. Według raportu badawczego opublikowanego 8 marca, w pierwszym tygodniu marca (od 2 lutego do 6 lutego) 195 z 336 produktów chemicznych uwzględnionych w raporcie doświadczyło wzrostu cen, co stanowi 58% ceny ogółem. W miarę dalszej eskalacji napięć między USA a Iranem zakłócenia w dostawach i transporcie ropy naftowej dotknęły wiele krajów, prowadząc do utrzymujących się podwyżek cen produktów chemicznych. Oprócz PVA wzrost cen zaobserwowano w wielu kategoriach, takich jak chemikalia zawierające chrom, poliuretan, aminokwasy i barwniki. Wskazuje to, że presja kosztowa wywołana cenami ropy naftowej rozprzestrzenia się szeroko w przemyśle chemicznym. Gwałtowne wahania cen ropy naftowej położyły się cieniem na tendencjach cen surowców. Jak będą kształtować się ceny ropy w przyszłości? Chiny importują około 20% swojej ropy naftowej z Bliskiego Wschodu i utrzymują stosunkowo duże strategiczne rezerwy ropy. Uwalniając nasze strategiczne rezerwy ropy, aby przeciwdziałać szokowi podażowemu, odczuwamy mniejsze skutki w porównaniu z Japonią i Koreą Południową, więc nie ma powodu do nadmiernego pesymizmu.

1. Czym dokładnie są „jakie rzeczy”? 1) Węglan wapnia: CaCO₃, zasadniczo jonowy minerał krystaliczny o regularnej strukturze i wysokiej twardości, ale z natury słabej kompatybilności z polimerami organicznymi. 2) Dwutlenek krzemu: SiO ₂, głównie amorficzny (taki jak biała sadza), o silnej strukturze sieci kowalencyjnej. Powierzchnia jest bogata w grupy hydroksylowe krzemu, ma dużą powierzchnię właściwą i wysoką aktywność. 3) Talk w proszku: Mg₃Si ₄ O ₁₀ (OH) ₂, jest warstwowym krzemianem z kryształkami w kształcie płytek, posiadającym naturalne wrażenie smarowania i pewien stopień sztywności. 4) Kaolin: Al ₂ Si ₂ O ₅ (OH) ₄, jest również krzemianem warstwowym, ale jego struktura i właściwości chemiczne powierzchni różnią się od talku, zwykle ma lepszą izolację elektryczną i obojętność chemiczną. Ze struktury widać, że mają kilka istotnych różnic: ① Węglan wapnia jest substancją najmniej polimeropodobną Jest to typowa twarda i krucha cząstka nieorganiczna, a siła wiązania między nią a matrycą polimerową opiera się głównie na adsorpcji fizycznej i ograniczonej obróbce powierzchni, przy słabym powinowactwie wewnętrznym. ② Dwutlenek krzemu jest jednym z wypełniaczy o najsilniejszych oddziaływaniach powierzchniowych Zwłaszcza w przypadku wytrąconej białej sadzy powierzchnia składa się w całości z grup hydroksylowych, które mogą generować silną adsorpcję fizyczną, a nawet sieci wiązań wodorowych z segmentami łańcucha. Może łatwo wpływać na zachowanie reologiczne i mechaniczne układów polimerowych ③ Talk i kaolin to zasadniczo wypełniacze o „strukturze przypominającej arkusz” Ta forma nadaje im anizotropię i może tworzyć fizyczne bariery w matrycy, ograniczając ruch łańcuchów molekularnych. Dlatego jest bardziej skuteczny w poprawie sztywności, stabilności wymiarowej i wydajności bariery. Z punktu widzenia fizyki polimerów rolę wypełniaczy można podsumować w następujący sposób: 1). Ogranicz ruch segmentu (wpływający na Tg, moduł, pełzanie) 2). Zmień przenoszenie i rozkład naprężeń (wpływając na wytrzymałość i wytrzymałość) 3). Wpływa na zachowanie podczas krystalizacji i reologię przetwarzania (zarodkowanie, lepkość, skurcz) Różne formy wypełniaczy (sferyczne, arkuszowe, amorficzne o dużej powierzchni właściwej) mają bardzo różne mechanizmy i efekty w osiąganiu tych efektów. 2. Jeżeli zależy Ci jedynie na „obniżeniu kosztów” – wybierz węglan wapnia Jeśli Twoim pierwszym celem jest redukcja kosztów, węglan wapnia musi być pierwszym wyborem. Ponieważ istotą węglanu wapnia jest: Surowiec: Wapień, z szerokim zapasem. Proces: Szlifowanie/gradowanie/obróbka powierzchni jest stosunkowo prosta i dojrzała. Cena jednostkowa: Prawie najniższa spośród wszystkich wypełniaczy nieorganicznych. Z inżynierskiego punktu widzenia największą wartość węglanu wapnia można ująć w jednym zdaniu: jest to „wypełniacz objętościowy”, a nie „modyfikator wydajności”. Do głównych efektów, jakie może przynieść, można zaliczyć znaczne obniżenie kosztów surowców do produkcji. W pewnym stopniu poprawiają sztywność i moduł materiałów kompozytowych. Zmniejsz skurcz i popraw stabilność wymiarową. Popraw wydajność przetwarzania (np. płynność) w niektórych systemach. Ale powinieneś także mieć świadomość, że jego pomoc w zakresie wytrzymałości, wytrzymałości, odporności na ciepło i długoterminowej niezawodności jest bardzo ograniczona, a często nawet ujemna. Z mikroskopowego punktu widzenia powód jest również bardzo prosty: zasadniczo nie ma interakcji pomiędzy cząsteczkami węglanu wapnia a łańcuchami polimeru. Zasadniczo to „proszek kamienny zakopany w osnowie żywicy” jest podatny na odklejanie się na styku, stając się źródłem pęknięć i przedwczesnego uszkodzenia pod wpływem naprężenia. Z doświadczenia wynika zatem, że węglan wapnia jest wypełniaczem zorientowanym na koszty. Nadaje się do artykułów codziennego użytku, produktów jednorazowego użytku, elementów niekonstrukcyjnych i dużych ilości tanich produktów o niskich wymaganiach dotyczących wydajności mechanicznej i długoterminowej niezawodności Nie nadaje się do: żadnych elementów konstrukcyjnych lub części krytycznych o jasnych wymaganiach dotyczących wytrzymałości, wytrzymałości i trwałości 3. Kiedy zaczniesz szukać „wydajności”, musisz przyjrzeć się pozostałym trzem Jeśli twój cel zmieni się z „tak długo, jak działa” na „to urządzenie musi być stabilne, niezawodne i mieć wytrzymałość strukturalną”. „Wtedy węglan wapnia automatycznie opuści główny etap. W tym momencie należy wziąć pod uwagę proszek dwutlenku krzemu, talk i kaolin. ① Dwutlenek krzemu: gdy chcesz „wzmocnić” i „kontrolować reologię” Jej typowe scenariusze zastosowań obejmują: wzmacniające kleje do wyrobów gumowych (takich jak opony i podeszwy butów), tiksotropię uszczelniaczy, powłoki zapobiegające osiadaniu, zapobiegające osadzaniu się farb i zagęszczanie krzemionki (szczególnie sadzy białej o dużej powierzchni właściwej). Najbardziej wyjątkowe jest to, że nie wystarczy go wypełnić, ale raczej „budować sieć w systemie” Z mikroskopowego punktu widzenia duża liczba grup hydroksylowych na powierzchni może tworzyć silną adsorpcję z łańcuchami polimeru, a nawet tworzyć między sobą sieci wiązań wodorowych, co skutkuje znacznym wzrostem modułu (zwłaszcza naprężenia rozciągającego) materiałów kompozytowych. Lepkość układu gwałtownie wzrasta, co skutkuje znacznym rozrzedzeniem przy ścinaniu (tiksotropia). Wiązanie międzyfazowe faz rozproszonych jest mocne, co ułatwia przenoszenie naprężeń. Przekonasz się więc, że każdy system, który musi „stać, nie zapadać się i nie płynąć”, często wykorzystuje krzemionkę. ② Talk w proszku: gdy zależy Ci na „sztywności + stabilności wymiarowej + odporności na ciepło” Podstawową wartością talku nie jest jego skład chemiczny, ale arkuszowa struktura, która niesie ze sobą trzy bardzo ważne efekty inżynieryjne: ograniczenie odkształcenia segmentu łańcucha niczym mała stalowa płytka, silne tłumienie skurczu termicznego oraz znaczne zwiększenie modułu zginania i temperatury odkształcenia termicznego. Dlatego we wnętrzach samochodów i elementach konstrukcyjnych z PP o wysokich wymaganiach dotyczących stabilności wymiarowej obudów urządzeń gospodarstwa domowego talk jest prawie preferowanym lub standardowym wypełniaczem Z mikroskopowego punktu widzenia talk jest zasadniczo warstwą nieorganiczną, która służy jako szkielet dla polimerów. ③ Kaolin: Kiedy zwracasz uwagę na „właściwości elektryczne, właściwości barierowe, stabilność systemu” W porównaniu do talku kaolin ma lepszą izolację elektryczną, wyższą czystość, mniej zanieczyszczeń jonowych i wyższą rezystywność objętościową. Dobre właściwości barierowe: Struktura warstwowa jest regularna i może wydłużyć drogę przenikania gazów i cieczy. Większa obojętność chemiczna: przy niższej kwasowości powierzchni ma mniejszy wpływ na proces utwardzania lub starzenia niektórych systemów, takich jak kleje i guma. Dlatego jest powszechnie stosowany jako funkcjonalny wypełniacz do materiałów izolacyjnych przewodów i kabli, wyrobów gumowych (takich jak opony, węże gumowe), niektórych wysokowydajnych powłok i uszczelniaczy oraz plastikowych folii barierowych. Strukturalnie jest to również krzemian arkuszowy, ale bardziej funkcjonalny wypełniacz niż tanie wzmocnienie. 4. Prawdziwą logiką inżynierii nie jest „kogo wybrać”, ale „czego chcesz” W końcu przekonasz się, że nie ma „najlepszego” wypełniacza, jest tylko taki, który najlepiej spełnia cel. Możesz podążać za tą logiką i zadać sobie pytanie: Chcę: Koszt? → węglan wapnia, Wzmacnianie czy kontrolowanie przepływu? → Dwutlenek krzemu, Sztywna + stabilność wymiarowa? → Talk w proszku, Izolacja/bariera/stabilność? → Kaolin Przy wyborze materiałów trzeba więcej myśleć: wypełniacze nie są „dodawane”, ale „uczestniczą w budowie struktury systemu”. Jego wprowadzenie bezpośrednio determinuje ruchliwość łańcuchów molekularnych (przejście szkliste, zachowanie relaksacyjne) Mechanizm przenoszenia i rozpraszania sił zewnętrznych (wytrzymałość, udarność, zachowanie przy pękaniu) Droga inicjacji i propagacji defektów (zmęczenie, trwałość) Proces przenikania i dyfuzji (starzenia) mediów środowiskowych (woda, tlen) Zrozumienie ich zasadniczych różnic i granic możliwości jest kluczem, aby nie być ślepym twórcą prób i błędów podczas projektowania formuł, ale raczej architektem o jasnym umyśle.

Według statystyk opublikowanych 10 stycznia przez Sekretariat Strategicznego Sojuszu na rzecz Innowacji Technologicznych Przemysłu Dwutlenku Tytanu, całkowita produkcja dwutlenku tytanu w Chinach w 2025 r. osiągnęła 4,72 mln ton, co oznacza spadek o 47 000 ton, czyli 1,0% rok do roku. Oznacza to pierwszy spadek rocznej produkcji dwutlenku tytanu od ponad 20 lat. W 2025 roku działać będzie 36 w pełni zintegrowanych przedsiębiorstw zajmujących się produkcją dwutlenku tytanu, posiadających normalne warunki produkcji w całej branży (z wyłączeniem tych, które kupują wyłącznie surowce do dalszego przetworzenia lub uszlachetnienia), co oznacza spadek o 9 w porównaniu do roku poprzedniego. W 2025 r. produkcja rutylowego dwutlenku tytanu wyniesie 4,103 mln ton, co będzie stanowić 86,9% całkowitej produkcji; Ilość rutylowego dwutlenku tytanu wynosi 503 000 ton, co stanowi 10,7%; Gatunek niepigmentowy i inne rodzaje dwutlenku tytanu stanowią 115 000 ton, co stanowi 2,4%. Wśród nich produkcja chlorowanego dwutlenku tytanu wyniosła 752 tys. ton, co oznacza wzrost o 89 tys. ton w stosunku do roku poprzedniego, co stanowiło 15,9%, a rutylowego dwutlenku tytanu 18,3%. Do 2025 r. w krajowym przemyśle dwutlenku tytanu będzie łącznie 18 przedsiębiorstw o ​​rzeczywistej produkcji na poziomie 100 000 ton lub więcej, co oznacza wzrost o 3 w porównaniu z rokiem poprzednim. W tym czasie 9 pierwotnych producentów zaprzestało lub zamknęło produkcję, ale do produkcji dołączyły 2 nowe przedsiębiorstwa (jedno zajmujące się dwutlenkiem tytanu kwasu solnego i jedno zajmujące się chlorkowym dwutlenkiem tytanu). Według danych statystycznych do 2025 roku efektywne moce produkcyjne całej branży dwutlenku tytanu wyniosą 5,7 mln ton rocznie, przy średnim wykorzystaniu mocy produkcyjnych na poziomie 82,8%, czyli na poziomie średnim i niskim. Natomiast w przypadku uwzględnienia całkowitych mocy produkcyjnych na poziomie 6,1 mln ton rocznie (uwzględniających moce produkcyjne, które zostały wyłączone lub częściowo wyłączone), stopień wykorzystania mocy produkcyjnych wynosi 77,3%. Dane te wskazują, że stopień wykorzystania mocy produkcyjnych przemysłu dwutlenku tytanu w Chinach kształtuje się na stosunkowo niskim poziomie, przy znacznej nadpodaży mocy produkcyjnych. Według statystyk danych celnych od stycznia do grudnia 2025 r. wyeksportowano łącznie około 1,8169 mln ton pigmentu w postaci dwutlenku tytanu, co oznacza spadek w ujęciu rok do roku o 4,46%, czyli około 84800 ton. Roczna wielkość eksportu dwutlenku tytanu spadła po raz pierwszy od 2016 r. Wśród nich eksport chlorowanego dwutlenku tytanu wyniósł 366500 ton, co oznacza wzrost o 5,95% rok do roku; Eksport dwutlenku tytanu kwasu siarkowego wyniósł 1,4505 mln ton, co oznacza spadek rok do roku o 6,77%;

Błędne przekonanie pierwsze: im wyższa zawartość tytanu w dwutlenku tytanu, tym wyższa biel? Prawda: Białość to kompleksowy wskaźnik, którego nie określa wyłącznie zawartość tytanu. Zawartość tytanu jest jednym z czynników wpływających, ale kontrola zanieczyszczeń, wielkość cząstek i obróbka powierzchni są równie istotne. Dwutlenek tytanu osiąga wyższą białość i wydajność krycia w dalszych scenariuszach zastosowań dzięki różnym udoskonalonym kontrolom procesu opartym na rozsądnej zawartości tytanu, co pozwala uniknąć marnotrawstwa kosztów spowodowanego ślepym dążeniem do wysokiej zawartości. Błędne przekonanie 2: Czy dwutlenek tytanu powoduje kruchość papieru i pogarsza jego jakość? Prawda: na wytrzymałość papieru wpływa wiele czynników, nie tylko dwutlenek tytanu. Ponieważ użycie białego proszku dwutlenku tytanu jako wypełniacza zajmie przestrzeń wiązania włókien, co w pewnym stopniu wpływa na wytrzymałość papieru, ale inne czynniki, takie jak równomierność dyspersji wypełniacza, stan włókien i proces suszenia, mają bardziej znaczący wpływ. Dlatego kluczem jest dobór dwutlenku tytanu o dobrej dyspergowalności, rozsądna kontrola ilości dodatku i dopasowanie odpowiednich procesów, tak aby poprawić właściwości optyczne papieru przy jednoczesnym zachowaniu jego wytrzymałości fizycznej i wytrzymałości oraz osiągnąć optymalizację kompleksowej jakości. Błędne przekonanie nr 3: Czy dwutlenek tytanu będzie reagował ze składnikami papieru, tworząc szkodliwe substancje? Prawda: Dwutlenek tytanu ma stabilne właściwości chemiczne, a jego bezpieczeństwo zależy od czystości i zgodności. Pigment dwutlenku tytanu ma wyjątkowo stabilne i obojętne właściwości chemiczne i nie ulega szkodliwym reakcjom chemicznym z celulozą, innymi wypełniaczami, dodatkami chemicznymi itp. w papierze. Kluczem jest wybranie wysokiej jakości dwutlenku tytanu, spełniającego odpowiednie przepisy bezpieczeństwa i zapewnienie, że proces jego aplikacji jest zgodny ze specyfikacjami. Dwutlenek tytanu ściśle przestrzega standardów bezpieczeństwa i zgodności produktów, nigdy nie wprowadza szkodliwych substancji i może być bezpiecznie stosowany do produkcji różnych wyrobów papierowych. Błędne przekonanie nr 4: Im więcej użytego dwutlenku tytanu, tym większa nieprzezroczystość? Prawda: Rzeczywiście istnieje wzrost, ale następuje on po malejącym efekcie marginalnym. Początkowy dodatek może znacznie poprawić nieprzezroczystość, ale nadmierny dodatek spowalnia narastanie efektu, zwiększa koszty i wpływa na wydajność papieru. W ramach rozsądnego zakresu dodatków pomagamy klientom osiągnąć docelową nieprzezroczystość przy niskim zużyciu poprzez duże pokrycie naszych produktów, osiągając redukcję kosztów i poprawę wydajności. Błędne przekonanie nr 5: Czy dwutlenek tytanu może powodować szarzenie papieru dekoracyjnego po sprasowaniu i naświetleniu? Prawda: Wysokiej jakości dwutlenek tytanu jest w rzeczywistości kluczem do zapobiegania siwieniu. Zmiana szarości ekspozycji papieru jest ściśle powiązana z równomiernością dyspersji, zawartością zanieczyszczeń i obróbką powierzchni dwutlenku tytanu. Dodatek wysokiej jakości, dobrze obrobionego powierzchniowo (takiego jak powłoka nieorganiczna i organiczna) rutylowego dwutlenku tytanu nie tylko nie powoduje, że dekoracyjny papier bazowy staje się szary po sprasowaniu i naświetleniu, ale jest także kluczowym elementem przeciwdziałającym przemianie szarości, zapewniającym białość i krycie papieru. Dwutlenek tytanu BLR-852 przyjmuje strukturę krystaliczną rutylu i specjalny proces powlekania, z dobrą dyspergowalnością, niskim poziomem zanieczyszczeń, wysokim współczynnikiem retencji i wysokim wskaźnikiem niebieskiej wełny, co może skutecznie utrzymać biel papieru i stabilność pokrycia, unikając zjawiska transformacji szarości po sprasowaniu i naświetleniu oryginalnego papieru. Podsumowanie: Wybór odpowiedniego dwutlenku tytanu skutkuje lepszą jakością papieru W procesie wytwarzania papieru nie ma „unikalnego standardu”, a jedynie „najbardziej odpowiednia kombinacja”. Jeśli szukasz rozwiązania w postaci dwutlenku tytanu do produkcji papieru, które równoważy wydajność i koszty, skontaktuj się z nami w każdej chwili.

1. Przegląd rynku globalnego Przewiduje się, że rynek eksportowy żywicy z politereftalanu etylenu (PET) osiągnie do 2025 r. 42 mln ton, co stanowi złożoną roczną stopę wzrostu na poziomie 5,3% w porównaniu z poziomem z 2023 r. Azja w dalszym ciągu dominuje w światowych przepływach handlowych PET, odpowiadając za szacunkowo 68% całkowitego eksportu, za nią plasuje się Bliski Wschód z 19% i Ameryki z 9%. Kluczowe czynniki rynkowe: Rosnący popyt na wodę butelkowaną i napoje bezalkoholowe w gospodarkach wschodzących Zwiększone wykorzystanie w opakowaniach PET pochodzącego z recyklingu (rPET). Wzrost produkcji włókien poliestrowych do tekstyliów Rozwój zastosowań PET w przemyśle spożywczym 2. Regionalna dynamika eksportu Azja i Pacyfik (68% światowego eksportu) Chiny: Oczekuje się, że pomimo przepisów środowiskowych utrzymają 45% udziału w rynku dzięki dodaniu nowych mocy produkcyjnych w prowincjach Zhejiang i Fujian Indie: najszybciej rozwijający się eksporter ze wzrostem o 14% r/r, korzystający z programów motywacyjnych powiązanych z produkcją Azja Południowo-Wschodnia: Wietnam i Tajlandia stają się alternatywnymi dostawcami oferującymi konkurencyjne ceny (1050–1150 USD/MT FOB) Bliski Wschód (19% eksportu) Arabia Saudyjska i Zjednoczone Emiraty Arabskie wykorzystują zintegrowane łańcuchy wartości PX-PTA Konkurencyjne koszty energii przy utrzymaniu marży zysku na poziomie 10-12%. Ceny CFR Europe prognozowane na 1250–1350 USD/MT Ameryki (9% eksportu) Meksyk umacnia pozycję jako hubu Nearshoringowego dla amerykańskich marek Brazylia dominuje w podaży w Ameryce Południowej, odnotowując 8% wzrost eksportu 3. Trendy cenowe i polityka handlowa Perspektywy cenowe: Prognozowane azjatyckie ceny eksportowe kształtują się na poziomie 1100–1300 USD/MT Płatki rPET charakteryzują się wyższą ceną wynoszącą 15–20% w porównaniu z materiałem pierwotnym Oczekuje się, że granulat PET klasy spożywczej będzie wynosić 1350–1500 USD/MT Rozwój polityki handlowej: Nowe przepisy UE wymagające co najmniej 25% zawartości materiałów pochodzących z recyklingu Potencjalne cła antydumpingowe nałożone na wybranych eksporterów azjatyckich Mechanizmy dostosowania granic pod względem emisji dwutlenku węgla wpływające na przesyłki dalekobieżne Certyfikat ISCC+ staje się standardem branżowym w zakresie zrównoważonego rozwoju 4. Wpływ na zrównoważony rozwój i recykling Zmiany rynkowe: Globalny popyt na rPET będzie rosnąć w tempie 9% CAGR do 2025 r 23 kraje wdrażające systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta Główne marki zobowiązujące się do osiągnięcia celów dotyczących zawartości materiałów pochodzących z recyklingu na poziomie 30–50%. Postęp technologiczny: Instalacje do recyklingu enzymatycznego osiągające skalę komercyjną Technologie superczyszczące umożliwiające kontakt z żywnością rPET Na całym świecie powstaje 14 nowych zakładów recyklingu chemicznego 5. Strategiczne rekomendacje dla eksporterów Dywersyfikacja produktów: Opracuj gatunki specjalne do zastosowań o wysokiej wartości Zainwestuj w produkcję żywicy pochodzącej z recyklingu, dopuszczonej do kontaktu z żywnością Twórz warianty o zwiększonej wydajności dla tekstyliów technicznych Optymalizacja geograficzna: Utworzenie ośrodków recyklingu w pobliżu głównych ośrodków popytu Wykorzystaj umowy o wolnym handlu ASEAN, aby uzyskać korzyści taryfowe Opracowywanie strategii Nearshoringu dla rynków zachodnich Integracja zrównoważonego rozwoju: Zdobądź międzynarodowe certyfikaty zrównoważonego rozwoju Wdrażaj cyfrowe paszporty produktów w celu zapewnienia identyfikowalności Współpracuj z właścicielami marek w ramach inicjatyw o obiegu zamkniętym Rynek eksportu żywicy PET w 2025 r. stwarza zarówno wyzwania, jak i możliwości, ponieważ regulacje środowiskowe zmieniają tradycyjne wzorce handlu. Eksporterzy, którzy z powodzeniem dostosują się do wymogów gospodarki o obiegu zamkniętym, zachowując jednocześnie konkurencyjność kosztową, będą w najlepszej pozycji, aby wykorzystać rosnący światowy popyt.

W dniu 5 grudnia 2025 roku Centralny Urząd Podatków Pośrednich i Ceł (CBIC) Indii wydał Dyrektywę Celną nr 33/2025, w której nakazał wszystkim władzom lokalnym natychmiastowe zaprzestanie nakładania ceł antydumpingowych na dwutlenek tytanu (dwutlenek tytanu) pochodzący lub eksportowany z Chin. Decyzja ta wynika z wyroku Sądu Najwyższego w Kalkucie z dnia 22 września 2025 r., który stwierdził istotne błędy w poprzednich postępowaniach antydumpingowych prowadzonych przez rząd Indii i w związku z tym uchylił decyzję podatkową wydaną 10 maja 2025 r. Oznacza to, że dyrektywą indyjskiego urzędu celnego zniesiono wysokie cło antydumpingowe w wysokości 460-681 dolarów za tonę nałożone na chińskie przedsiębiorstwa produkujące dwutlenek tytanu na rynku indyjskim, a rynek ten, na który przypada 10% całkowitego eksportu dwutlenku tytanu z Chin, ponownie otworzył swoje podwoje dla chińskich firm. Ten spór handlowy rozpoczął się 28 marca 2024 r., kiedy indyjskie Ministerstwo Handlu i Przemysłu oficjalnie wszczęło dochodzenie antydumpingowe dotyczące dwutlenku tytanu pochodzącego z Chin. Po prawie roku dochodzenia indyjskie Ministerstwo Handlu i Przemysłu wydało w dniu 12 lutego 2025 r. pozytywną ostateczną decyzję, zalecając nałożenie ceł antydumpingowych na chiński pigment dwutlenku tytanu. W dniu 10 maja 2025 roku Departament Dochodów indyjskiego Ministerstwa Finansów wydał zawiadomienie akceptujące ostateczną rekomendację Ministerstwa Handlu i Przemysłu, podejmującą decyzję o nałożeniu ceł antydumpingowych w wysokości 460-681 dolarów za tonę na dwutlenek tytanu pochodzący lub importowany z Chin, z okresem ważności 5 lat. Jednak tej decyzji sprzeciwiło się Indian Coatings Association, które złożyło pozew do Sądu Najwyższego w Kalkucie. W dniu 22 września 2025 r. sąd wydał postanowienie o unieważnieniu decyzji rządu o nałożeniu ceł antydumpingowych na import dwutlenku tytanu z Chin i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Generalnej Administracji ds. Środków Handlu. Rynek indyjski ma kluczowe znaczenie dla chińskiego przemysłu dwutlenku tytanu. Jako jeden z dziesięciu największych importerów dwutlenku tytanu w Chinach, Indie zajmują ważną pozycję na rynku eksportowym dwutlenku tytanu z Chin. Zapotrzebowanie Indii na dwutlenek tytanu wynika głównie z pilnych potrzeb w dziedzinie powłok, tworzyw sztucznych i innych gałęzi przemysłu, napędzanych rozwojem przemysłu i infrastruktury. Lokalne moce produkcyjne firmy są dalekie od zapotrzebowania rynkowego, a produkty o wysokiej wydajności, takie jak wysokiej klasy rutyl, są trudne do niezależnej produkcji. Dlatego też jest w dużym stopniu zależny od importu – ponad 60% krajów opiera się na imporcie w celu wypełnienia luki. Źródła chińskie stały się głównym dostawcą ze względu na ich opłacalność. W 2024 r. łączna wartość importu dziesięciu krajów pochodzenia indyjskiego dwutlenku tytanu wyniosła 1,135 mld dolarów, co oznacza wzrost o 22,62% rok do roku, przy czym liderem są Chiny z wartością 666 mln dolarów (wzrost rok do roku o 25,2%); Jednak od stycznia do listopada 2025 r. łączna wartość importu dziesięciu największych krajów spadła do 837 mln dolarów, co oznacza spadek rok do roku o 20,47%. Wartość importu Chin również spadła do 507 mln dolarów amerykańskich (spadek rok do roku o 17,53%), podczas gdy wartość importu Kanady i Singapuru wzrosła odpowiednio o 80,16% i 1103,16%, co odzwierciedla zmniejszenie skali importu dwutlenku tytanu do Indii i dywersyfikację źródeł dostaw. Pod wpływem polityki antydumpingowej na głównych rynkach, takich jak Indie i Brazylia, chiński eksport dwutlenku tytanu w pierwszej połowie 2025 r. stanie przed dylematem „trzech minimów” – kompleksowym spadkiem wolumenu eksportu, średniej ceny eksportu i stopy wzrostu rok do roku. W październiku 2025 r. eksport dwutlenku tytanu z Chin wyniósł 146400 ton, co oznacza spadek o 6,33% miesiąc do miesiąca i 5,12% rok do roku. Skumulowany wolumen eksportu od stycznia do października spadł o 101400 ton w porównaniu do analogicznego okresu ubiegłego roku. Główną przyczyną spadku wolumenu eksportu jest nałożenie przez wiele głównych rynków eksportowych wysokich ceł antydumpingowych na chiński dwutlenek tytanu, który w ostatnim czasie stał się największą przeszkodą w eksporcie dwutlenku tytanu, a zamówienia eksportowe w dalszym ciągu maleją. Wraz ze zniesieniem przez Indie ceł antydumpingowych na dwutlenek tytanu z Chin chińskie przedsiębiorstwa zajmujące się dwutlenkiem tytanu odzyskają wiele przewag konkurencyjnych na tym rynku. Likwidacja barier celnych przywróciła konkurencyjność cenową chińskiego dwutlenku tytanu na rynku indyjskim. Według analizy branżowej zaprzestanie nakładania ceł antydumpingowych znacznie obniży koszty importu białego proszku dwutlenku tytanu produkowanego w Chinach. Dla indyjskich firm produkujących farby oznacza to krótkoterminową redukcję kosztów. W przypadku względnie stabilnego popytu wzrost podaży może wywrzeć presję na spadkową cenę spotową dwutlenku tytanu. Oczekuje się, że chińskie przedsiębiorstwa produkujące dwutlenek tytanu odzyskają utracony udział w rynku. Podczas wdrażania ceł antydumpingowych w Indiach źródła przywozu bieli dwutlenku tytanu w Indiach wykazały zróżnicowane dostosowanie, a wielkość przywozu z takich krajów jak Kanada i Singapur znacznie wzrosła. Oczekuje się, że wraz z eliminacją barier celnych przywrócona zostanie pozycja Chin jako tradycyjnego głównego dostawcy. Kompletny łańcuch dostaw i stabilna zdolność produkcyjna chińskiego przemysłu dwutlenku tytanu to także ważne zalety. W porównaniu z innymi krajami dostarczającymi towary, które wymagają transportu na duże odległości, Chiny mają bliższe położenie geograficzne, niższe koszty logistyki i krótsze cykle dostaw.