W marcu na krajowym rynku dwutlenku tytanu odnotowano bezprecedensowy wzrost cen: Longbai Group Co., Ltd. wydała trzy kolejne zawiadomienia o podwyżce cen w dniach 2, 16 i 24 marca, podnosząc krajowe ceny produktów z dwutlenku tytanu o skumulowane 2000 juanów/tonę, co oznacza najwyższy miesięczny wzrost w ostatnich latach. Pod wpływem wiodących firm ponad 20 krajowych producentów dwutlenku tytanu poszło w ich ślady, tworząc zbiorowy trend „trzech kolejnych podwyżek cen”. Ten gwałtowny wzrost cen na rynku dwutlenku tytanu wydawał się wynikać z inicjatywy rynkowej przedsiębiorstw mającej na celu dostosowanie cen produktów, ale w rzeczywistości był to wymuszona reakcja na stale rosnące koszty wydobycia, co dodatkowo odzwierciedlało dostosowania strukturalne w krajowym przemyśle dwutlenku tytanu znajdującym się pod przedłużającą się presją.
Koszty rosną jak fala przypływowa. Podnoszenie cen jest naprawdę bezsilne
Wzrost cen surowców wydobywczych jest bezpośrednią siłą napędową „trzech kolejnych podwyżek” białego proszku dwutlenku tytanu. Zwiększanie cen przedsiębiorstw zajmujących się dwutlenkiem tytanu jest zasadniczo bezradnym posunięciem w obliczu wysokich kosztów, a także walką o przetrwanie w ramach zasady „bez wzrostu cen, bez strat”.
W procesie produkcyjnym proszku dwutlenku tytanu kwas siarkowy jest niezbędnym surowcem rdzeniowym, o ogromnym zużyciu i bezpośrednio związanym z kosztami produktu. Według szacunków branżowych do produkcji dwutlenku tytanu potrzeba około 3-4 ton kwasu siarkowego na tonę, a każda zmiana cen kwasu siarkowego przekłada się bezpośrednio na koszt produkcji dwutlenku tytanu. Jeśli cena kwasu siarkowego wzrośnie o 500 juanów/tonę, koszt dwutlenku tytanu wzrośnie o 1500 juanów do 2000 juanów/tonę. Ten wzrost kosztów niewątpliwie pogłębia szkodę przedsiębiorstw produkujących dwutlenek tytanu, które już są na krawędzi strat. W marcu znaczący wzrost cen kwasu siarkowego całkowicie przełamał wynik kosztowy przedsiębiorstw zajmujących się dwutlenkiem tytanu, stając się bezpośrednią przyczyną wzrostu cen dwutlenku tytanu.
Wzrost cen kwasu siarkowego jest zakorzeniony w znacznym wzroście cen siarki w surowcach wydobywczych, tworząc łańcuch przenoszenia kosztów obejmujący „wzrost cen siarki → wzrost poziomu kwasu siarkowego → wzrost dwutlenku tytanu”. Według platform danych o towarach, takich jak Shengyi Society, na dzień 31 marca krajowa cena referencyjna siarki osiągnęła 5726,67 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 46,46% z 3910 juanów/tonę na początku marca. Wzrost cen był gwałtowny i szybki, przekraczając oczekiwania rynku. Ciągły wzrost cen siarki od 2026 r. nie jest przypadkowy, ale wynika z wielu czynników, takich jak konflikty geopolityczne prowadzące do zaostrzenia podaży, skoncentrowane uwolnienie popytu na orkę wiosenną oraz rosnące koszty importu.
Gwałtowny wzrost cen siarki przenosi się na dalszy rynek, bezpośrednio powodując znaczny wzrost cen kwasu siarkowego. Na dzień 31 marca cena referencyjna kwasu siarkowego w Chinach wynosiła 1580 juanów/tonę, co oznacza wzrost o 49,41% w porównaniu z 1057,5 juanów/tonę na początku marca.
Dlatego pod presją znacznego wzrostu cen surowców, takich jak siarka i kwas siarkowy, koszty produkcji przedsiębiorstw zajmujących się dwutlenkiem tytanu gwałtownie wzrosły, a „wewnętrzna siła napędowa” podwyżek cen jest niespotykanie silna. Podwyżki cen stały się dla przedsiębiorstw jedyną możliwością utrzymania normalnej produkcji i złagodzenia presji kosztowej. Na dzień 31 marca ceny loco fabryka, w tym podatki, za różne rodzaje dwutlenku tytanu w Chinach, są następujące: typ złoto-czerwonego kamienia metodą kwasu siarkowego wynosi od 14800 do 15800 juanów/tonę, typ anatazu wynosi od 14000 juanów do 14300 juanów/tonę, a typ złoto-czerwonego kamienia metodą chlorkową wynosi od 15000 juanów do 17500 juanów/tonę.
Długotrwała presja na branżę, straty wymuszające wzrost cen
Intensywne podwyżki cen przedsiębiorstw zajmujących się dwutlenkiem tytanu nie oznaczają istotnego odbicia popytu w branży, ale raczej długoterminową sytuację, w której branża dwutlenku tytanu jest na krawędzi strat, a presja operacyjna stale się nasila, zmuszając przedsiębiorstwa do zbiorowego podnoszenia cen w celu poszukiwania przetrwania i przełomów.
W 2025 r. ogólne wyniki krajowego przemysłu dwutlenku tytanu będą powolne, ceny rynkowe będą spadać, a przedsiębiorstwa staną generalnie przed dylematem „podwójnego spadku” przychodów i zysków, a niektóre przedsiębiorstwa poniosą straty. 24 marca Anhui Annada Titanium Industry Co., Ltd., krajowe przedsiębiorstwo zajmujące się dwutlenkiem tytanu o ugruntowanej pozycji, opublikowało swój raport za rok 2025, z którego wynika, że firma osiągnęła przychody w wysokości 1,69 miliarda juanów, co oznacza spadek o 10,4% rok do roku; Zysk netto przypadający na spółkę dominującą stanowił stratę w wysokości 92,58 mln juanów, co oznacza spadek o 922,5% rok do roku. Prognoza wyników opublikowana przez Guangdong Huiyun Titanium Industry Co., Ltd. pokazuje, że w 2025 r. oczekuje się utraty od 46 do 65 mln juanów zysku netto przypadającego na spółkę dominującą. Jinpu Titanium Industry Co., Ltd. spodziewa się straty zysku netto w wysokości od 428 do 489 mln juanów przypisywanej spółce dominującej w 2025 r.
Podstawową przyczyną presji operacyjnej przedsiębiorstw produkujących dwutlenek tytanu jest dwustronna presja kosztów i ceny. W 2025 roku krajowa cena dwutlenku tytanu będzie nadal spadać. Według danych Zhuochuang Information średnia cena dwutlenku tytanu na rynku chińskim w pierwszej połowie 2025 roku wyniesie 14425 juanów/tonę, co oznacza spadek o 11% w porównaniu z tym samym okresem 2024 roku. Wśród nich cena rutylowego dwutlenku tytanu szybko spadła z 15500 juanów/tonę do 13700 juanów/tonę w drugim kwartale. Na koniec grudnia 2025 r. przedział cenowy krajowego rutylu dwutlenku tytanu wraz z podatkami waha się od 12400 juanów do 13600 juanów/tonę, a przedział cenowy dwutlenku tytanu anatazu waha się od 11800 juanów do 12200 juanów/tonę, przy czym ceny w obu przypadkach są niskie w ostatnich latach. Jednocześnie ceny surowców na rynku wydobywczym w dalszym ciągu się wahają, a ceny surowców podstawowych, takich jak koncentrat tytanu i kwas siarkowy, z kolei rosną, co jeszcze bardziej zmniejsza rentowność przedsiębiorstw. Z danych wynika, że w latach 2024-2026 rentowność krajowych spółek zajmujących się dwutlenkiem tytanu w dalszym ciągu się pogarszała. Po trzecim kwartale 2025 r. przedsiębiorstwa z branży stopniowo popadały w stan strat, a w czwartym kwartale straty uległy dalszemu nasileniu, przy stracie pojedynczej tony wynoszącej około 1800 juanów; W pierwszym kwartale 2026 r. (stan na 25 marca) straty w branży uległy dalszemu zwiększeniu, a straty w pojedynczej tonie osiągnęły poziom 2300 juanów/tonę.
Chociaż cena dwutlenku tytanu osiągnęła w marcu trzy kolejne wzrosty, przy skumulowanym wzroście o 2000 juanów/tonę, wzrost ten nie w pełni pokrył presję wzrostową po stronie kosztów. Według obliczeń branżowych sam wzrost cen siarki spowodował wzrost kosztów dla przedsiębiorstw produkujących dwutlenek tytanu o ponad 1800 juanów/tonę. Skumulowany wzrost wynikający z trzech podwyżek cen ledwo pokrywa ten wzrost kosztów, a poprawa rentowności przedsiębiorstwa jest ograniczona. Większość przedsiębiorstw nadal znajduje się w stanie „niskiego zysku” lub „progu rentowności”.
Ciągłe straty operacyjne zmuszają stronę podażową przemysłu dwutlenku tytanu do przyspieszenia jego usuwania, a tempo przetasowań w branży stale przyspiesza. Według statystyk opublikowanych przez Strategiczny sojusz na rzecz innowacji w przemyśle dwutlenku tytanu do 2025 r. w chińskim przemyśle dwutlenku tytanu będzie łącznie 18 przedsiębiorstw o rzeczywistej produkcji co najmniej 100 000 ton, co oznacza wzrost o 3 w porównaniu z 2024 r.; Spośród pierwotnych przedsiębiorstw produkcyjnych 9 zaprzestało produkcji lub zamknęło produkcję, a do produkcji dołączyły 2 nowe przedsiębiorstwa (1 zajmujące się metodą kwasu solnego i 1 metodą chlorowania). 26 stycznia Grupa Teno ogłosiła trwałe zamknięcie swojego zakładu produkcyjnego dwutlenku tytanu zlokalizowanego w Fuzhou w prowincji Jiangxi w Chinach. Fabryka ma moce produkcyjne na poziomie 50 000 ton rocznie i od października 2025 r. znajduje się w stanie długoterminowego przestoju. Głównymi przyczynami przestoju są słaby popyt krajowy, nadwyżka mocy produkcyjnych i utrzymujący się niski poziom cen. Tego samego dnia firma Jinpu Titanium Industry Co., Ltd. ogłosiła, że jej spółka zależna Xuzhou Titanium Dioxyde Chemical Co., Ltd., będąca w całości jej własnością, oficjalnie zaprzestała produkcji, co jeszcze bardziej ograniczyło podaż w branży. Ponadto do 2025 r. produkcja dwutlenku tytanu w Chinach osiągnie 4,72 mln ton, co oznacza spadek o 47 000 ton rok do roku, co oznacza spadek o 1%. Po raz pierwszy od ponad 20 lat roczna produkcja dwutlenku tytanu w Chinach spadła, co również potwierdza przyspieszenie procesu rozliczeń po stronie podaży w branży.
Ostrożny optymizm w przyszłości, pogłębiający się zróżnicowanie branż
Branża generalnie podchodzi ostrożnie i optymistycznie do przyszłego trendu na rynku dwutlenku tytanu. W krótkim okresie, jako tradycyjny szczyt konsumpcji w branży dwutlenku tytanu, przy silnym wsparciu ze strony kosztowej, oczekuje się, że cena dwutlenku tytanu utrzyma się na wysokim poziomie. Obecnie ceny siarki i kwasu siarkowego kształtują się na wysokim poziomie, a możliwość istotnego spadku w krótkim terminie jest niewielka. Presja kosztowa na przedsiębiorstwa produkujące dwutlenek tytanu będzie nadal występować.
Za optymistycznymi oczekiwaniami branży kryje się wciąż wiele obaw, wśród których niepewność po stronie popytowej stała się kluczową zmienną wpływającą na późniejszy trend cenowy. Wraz z nadejściem drugiego kwartału branża dwutlenku tytanu stopniowo wejdzie w tradycyjną fazę pozasezonową, a zapotrzebowanie na dalsze gałęzie przemysłu końcowego, takie jak powłoki i tworzywa sztuczne, będzie spadać. To, czy te branże będą w stanie skutecznie znieść wzrost cen, stanie się głównym czynnikiem decydującym o tym, czy cena dwutlenku tytanu może pozostać wysoka. Warto zauważyć, że ciągły wzrost cen dwutlenku tytanu w marcu może przeciążyć część popytu na rynku downstream. Obecnie przedsiębiorstwa terminalowe i kanały dystrybutorów zakończyły etapowe uzupełnianie zapasów. Jednocześnie, ze względu na szybszy wzrost kosztów wydobycia niż wzrost cen dwutlenku tytanu, część spółek zajmujących się dwutlenkiem tytanu w dalszym ciągu stoi przed znaczną presją zysku.
Podsumowując, „trzy kolejne wzrosty” na rynku dwutlenku tytanu w marcu nie były sygnałem ożywienia w branży, ale pasywną reakcją napędzaną kosztami i, co ważniejsze, aktywnym przełomem dla poszukującej przetrwania branży dwutlenku tytanu po długoterminowych stratach. W kontekście utrzymującego się ryzyka geopolitycznego i silnego wsparcia kosztów wydobycia oczekuje się, że w krótkim okresie ceny dwutlenku tytanu utrzymają wysoką zmienność. Jednak w dłuższej perspektywie branża nadal musi stawić czoła głęboko zakorzenionym problemom rozwojowym, takim jak słaby popyt, nadwyżka mocy produkcyjnych i presja zysków. Ta fala podwyżek cen jeszcze bardziej pogłębi zróżnicowanie branży dwutlenku tytanu: oczekuje się, że wiodące przedsiębiorstwa, posiadające przewagę pod względem skali, kosztów i technologii, zyskają chwilę wytchnienia w tej fali podwyżek cen; Jednakże ze względu na brak efektu skali i słabe możliwości kontroli kosztów małe i średnie przedsiębiorstwa produkujące dwutlenek tytanu staną przed podwójną presją w postaci wysokich kosztów i słabego popytu, co jeszcze bardziej ograniczy ich przestrzeń przetrwania i przyspieszy proces przetasowań w branży. Może to być ważny punkt zwrotny dla chińskiego przemysłu dwutlenku tytanu, który pozwoli mu pożegnać się z ekstensywnym wzrostem i przejść w kierunku rozwoju wysokiej jakości.